Er zijn diverse afwegingen te maken in de keuze voor het aantal kinderen. Tenminste, voor zover je daar een keuze in hebt. Factoren kunnen bijvoorbeeld de portemonnee zijn, maar ook de energie die het kost, hoe makkelijk (of niet) je zwanger kan worden, je leeftijd of het aantal kamers in huis. Natuurlijk kan je altijd gaan voor een groter huis, maar tot dat zover is moet je het toch doen met het huidige aantal kamers. Voor de één weegt dit zwaar mee en zijn ze van mening dat ieder kind zijn eigen kamer nodig heeft, bij de ander delen kinderen een kamer. Zelfs als er genoeg kamers zijn, maar hebben die een andere functie gekregen.

Mijn ouders waren altijd van mening dat ieder kind een eigen slaapkamer moest hebben. Wij hebben altijd een eigen slaapkamer gehad en dat geldt ook in mijn huis. Zelf vinden wij dus ook dat onze kinderen een eigen kamer nodig hebben. In het begin maakt dat nog niet uit, het eerste jaar hebben de kinderen vaker bij ons geslapen dan op hun eigen kamer. Maar naar mate ze ouder worden vind ik het toch wel fijn dat ze een eigen ruimte hebben. Bijvoorbeeld als de één een vriendinnetje heeft voor een playdate en de ander nog een middagdutje doet. En helemaal als ze straks ouder zijn, dan is het fijn om je eigen ruimte te hebben. Een beetje privacy zodat je je eigen identiteit kan ontwikkelen en ook je eigen ‘geheimen’ kan hebben.

Toen we het huis kochten waren er op de eerste verdieping twee kamers; één aan de voorkant en één aan de achterkant. Die aan de achterkant was enorm groot dus hebben we die meteen al in tweeën gedeeld. De kleinste werd de babykamer en de andere de ‘bibliotheek’ en later slaapkamer van het pleegkind. Tot de zwangerschap van de tweede, toen heeft er een kleine kamerverhuizing plaatsgevonden en kreeg ze een grotere kamer. Afgelopen winter hebben we echter nog een kamerwissel gedaan. De babykamer was namelijk wel echt heel erg klein. Nadat de zolder leeg was hebben we daar onze slaapkamer van gemaakt. Gelukkig zat er al een dakkapel (weliswaar met enkel glas wat we graag willen vervangen door een VELUX-raam) en een muur in, zodat je echt iets van een kamer hebt waar daglicht naar binnen komt. Het kleinste kamertje is nu mijn kantoor.

Mocht er ooit nog een derde kind komen kan er altijd nog een kinderkamer van gemaakt worden, maar meer dan een bed en een kast past er niet. Dan zou ik toch eerder overwegen dat er twee kinderen een slaapkamer moeten delen. Al zal er dan toch een paar jaar leeftijdsverschil tussen zitten. De voorkeur gaat dan uit naar kinderen van hetzelfde geslacht op dezelfde kamer. Dus dat zal bepalen wie moeten gaan delen. Al hoeft dat niet altijd wat te zeggen, zo kon ik het zelf wat beter vinden met mijn acht jaar jongere broertje dan mijn drie jaar jongere zusje. Ach ja, dat zien we tegen die tijd wel weer als dat ooit zo ver komt.

stories

Linda

Publisher at Mamaliefde
Linda is oprichter van Mamaliefde.nl, getrouwd en moeder van een koningskoppel bestaande uit een self-proclaimed prinses en een nieuwsgierige zoon. Met een achtergrond als pedagoge is ze op de hoogte van de theorie, maar weet ze ook dat dat in de praktijk als moeder soms net iets anders kan zitten. Het liefste reist ze de hele wereld over, ze heeft een zwak voor kwalitatief speelgoed en probeert de vele uurtjes werken te compenseren met quality time doorbrengen met het gezin. Daarom ook dat dat haar favoriete onderwerpen zijn om over te schrijven. Altijd in voor een spontane actie.
Summary
Review Date
Reviewed Item
Moet ieder kind een eigen slaapkamer hebben?
Author Rating
51star1star1star1star1star