We zijn pas een week onderweg. Vorige week dinsdag bleek de laatste schooldag van peuter te zijn geweest. Woensdag en donderdag is ze sowieso vrij. Vrijdag was ze inderdaad niet welkom nu bekend is dat ze krentenbaard heeft. Natuurlijk zijn we wel even langs gegaan onder het mom van het terugbrengen van de rugzak en de bedankjes afgegeven. Er stonden ook al twee bossen bloemen, gelukkig was ik dus niet de enige die hier iets aan deed. We zijn nu een week verder, en eerlijk is eerlijk. Ik kan nu al niet meer wachten tot de vakantie is afgelopen. Klinkt misschien raar van iemand die normaal ook voor de kinderen van een ander zorgt, maar dat is gelijk ook het grootste verschil. Dat is echt heel anders. Vorige week zag ik een cartoon voorbij komen van iemand die haar kind ophaalt van de kinderopvang en te horen krijgt dat het goed geslapen en gegeten heeft terwijl het thuis dat klaarblijkelijk niet doet. Zo gaat dat hier in huis ook. 

Lees ook: Originele cadeautjes voor de juffen en meesters als bedankje aan het einde van het schooljaar

Help

Die vrijdag kwam ook het contract binnen voor zoonlief. Hij is welkom vanaf 1 januari, er is namelijk een wachtlijst op die locatie. Ook heb ik een begin gemaakt aan het invullen van het inschrijfformulier voor de basisschool en dus de groep 0 van dochter. Ongelofelijk wat ze dan allemaal willen weten, niet alleen of je gestudeerd hebt maar ook of je wel / geen diploma hebt en hoeveel jaar onderwijs je hebt gehad etc. Alsof ze daaraan kunnen afmeten hoe jouw kind het straks gaat doen? We hebben allebei een WO studie gevolgd, wat je niet zou zeggen als je weet wat voor werk we nu doen. Opleiding zegt niet alles in mijn ogen.

Maar ik dwaal af, de vakantie is dus begonnen en die krentenbaard maakt het er niet vrolijker op. In plaats van dat laatste schooldagje had ik dochter beloofd dat we naar de kinderboerderij gaan. Zodat ze toch iets leuks zou gaan doen. Een beetje vreemd vond ze het wel dat ze weer meeging en niet achterbleef. In het begin was het nog leuk en renden ze van het ene hok naar het andere. De open weide ingaan zag ik toch niet zo zitten, vanwege het infectiegevaar. Natuurlijk gingen we ook even naar de waterspeeltuin. Of tenminste het speeltuin gedeelte, voor het watergedeelte vond ik het nog veels te koud. Dus had ik de een een shirt met lange mouwen aangetrokken en allebei een jas aan. Vanaf de kinderboerderij hoorde ik al geluiden alsof er een schoolklas aanwezig was, dat ook zo bleek te zijn. Die renden om negen uur ‘s-ochtends al rond in zwempakken, bikini’s en zwembroeken. Ik vind het weer de laatste tijd zo moeilijk te voorspellen. Gaan we in een zomerjurkje de deur uit baal ik dat ik niet ook een vest heb meegenomen en dus andersom. Door het ziek zijn hebben ze hun middagslaap ook hard nodig. Zoonlief begint om elf uur al te knikkebollen en dochterlief slaapt weer vier uur achter elkaar!

Dat weekend waren oma en opa gelukkig terug van hun vakantie. Zaterdag gingen we dus daarheen. Ik probeer iedere ochtend op pad te gaan. Dat we er even uit zijn en ze buiten zijn. Als we thuis komen is het dan vaak nog even eten / lunchen en naar bed. Scheelt in ieder geval alweer een halve dag. Zeker omdat de vakantie van manlief voorbij is en hij ‘s-ochtends de deur uit is als we het bed uit gaan en hij vaak net op tijd thuis is om ze voor te lezen. Tenminste, zolang de regen het niet in de war schopt.

Geen wekker

Tot zover het ‘nadeel’ van de vakantie. Ondertussen is het ook heerlijk genieten. Zeker doordat ik nu alle tijd voor ze heb en er ‘s-ochtends geen wekker gaat. Kunnen we iedere dag doen alsof het weekend is, slapen totdat de kinderen wakker worden. Dan mogen ze even bij mama op bed, totdat mama het zat is en vol blauwe plekken omdat ze als spring/stootkussen /speeltoestel wordt gebruikt. Als ze ‘s-avonds niet naar bed willen is het ook geen probleem. Dan mogen ze rustig een (half) uurtje later. Zeker op de warme dagen begrijp ik het wel als ze niet vroeg naar bed willen.

Ook kan ik nu dingen oppakken die anders uitgesteld worden zoals de zolder. Ik wil echt voor het einde van het kalenderjaar naar boven zijn verhuisd en dat gaat best nog wel veel werk kosten. Het begin is in ieder geval gemaakt en de ‘babyspullen / speelgoed / cadeautjes / spelletjes kast’ is uitgezocht. We hadden ook een grote kast staan met dingen die we hebben geprobeerd te verkopen via marktplaats. Die staan nu op de overloop zodat manlief ze aan het einde van deze week als hij vrij is naar de kringloop kan brengen. Nu een deel is opgeruimd brengt het me weer een beetje hoop. En durf ik ook te beginnen aan die enorme stapel met te kleine kleding die niet meer in de dozen passen. Het liefst nog voor donderdag zodat die ook naar de kringloop kunnen.

Als je het zo bekijkt is het aftellen tot die ‘vrijheid’ weer over is. Eerst voor peuter, en een half jaar later ook voor dreumes die dan een peuter is.

Mama vakantie

Ook heb ik iets om naar uit te kijken. Aan het einde van de maand gaan we een weekje naar opa en oma op Texel. Of tenminste, ik ga halverwege naar huis omdat ik een hele leuke uitnodiging heb gekregen voor mijn blog en ga daarna genieten van een paar kindvrije dagen. Als het rond is ga ik ook nog een nachtje naar Brussel met mijn beste vriendin. Heel lang geleden dat ik met haar alleen op stap ben geweest, denk zelfs dat de laatste keer tijdens de eerste zwangerschap was een paar dagen babymoonen naar Portugal. Ik vraag me af hoe manlief dat trekt die paar dagen alleen nadat de vorige keer dat hij een paar uur alleen met ze was er twee huilende kinderen op de achtergrond waren. Gelukkig zijn oma en opa zijn er natuurlijk ook bij, helemaal alleen is hij dus niet.

Tip: Julia had ook al een erg leuk blogje geschreven over de vakantie die is begonnen en de regels voor die periode.

Tellen jullie stiekem ook al af naar het einde van de vakantie?

Linda

Publisher at Mamaliefde
Linda is oprichter van Mamaliefde.nl, getrouwd en moeder van een koningskoppel bestaande uit een self-proclaimed prinses en een nieuwsgierige zoon. Met een achtergrond als pedagoge is ze op de hoogte van de theorie, maar weet ze ook dat dat in de praktijk als moeder soms net iets anders kan zitten. Het liefste reist ze de hele wereld over, ze heeft een zwak voor kwalitatief speelgoed en probeert de vele uurtjes werken te compenseren met quality time doorbrengen met het gezin. Daarom ook dat dat haar favoriete onderwerpen zijn om over te schrijven. Altijd in voor een spontane actie.