Gisteren was het groot nieuws; de Hema vermeldt voortaan niet meer op de labeltjes of het kleding is dat voor een jongen of meisje bedoeld is. Zodat ouders zelf kunnen kiezen wat ze voor hun kind kopen. Want meisjes willen niet altijd alleen maar roze jurkjes maar ook wel eens wat stoerder en andersom is het vaak zo dat meisjesbroeken net wat smaller zijn en daardoor beter blijven zitten dan een jongensbroek. Als er geen geslacht meer staat aangegeven kan je dus gewoon kijken naar de kledingstukken zelf. De Hema de eerste Nederlandse winkelketen die alle geslachtsaanduidingen van kinderkleding schrapt. Het volgt daarmee het voorbeeld van het Britse bedrijf John Lewis, dat begin deze maand alle jongens- en meisjesetiketten uit hun kinderkleding haalde.

Lees ook: Houten speelgoed van de Hema; nieuwe collectie met houten hema winkel! 

Belachelijk?

En dat stuit op veel commentaar. Ze vinden het te ver gaan; noemen het ‘idioterie’, ‘belachelijk’ of noemen Nederland idioot, want je bent jongen of meisje. Prima dat er rekening gehouden worden met mensen die liever geen man of vrouw willen zijn. Maar er komen toiletten waar geen man of vrouw meer aangegeven staat (in het buitenland zie je dit trouwens al vaker; scheelt ook enorm in de wachtrij als vrouw zijnde) en thuis ga je toch ook naar het zelfde toilet toe?

Storm in glas water?

Anderen zijn wat milder, maar vragen zich af ‘prima dat ze het doen, maar waarom zo’n ophef erover maken?’ Want je kan toch ook gewoon de labeltjes vervangen en klaar. Waarom dan in het nieuws brengen? Als het niet was vermeld was het waarschijnlijk niet veel mensen opgevallen. Er zijn tenslotte al genoeg ouders die gewoon kijken naar het item en niet zozeer of het bij de jongens- of meisjeskleding hangt. De kleding blijft tenslotte hetzelfde; dus als jouw dochter graag in een roze jurkje loopt kan dat nog steeds. Maar als jouw dochter liever in een stoere broek loopt die anders op de jongensafdeling had gelegen, kan dat ook. En is bijvoorbeeld de kans kleiner dat ze daar op school mee gepest worden.

Genderneutraliteit?

Er zijn culturen waarin niet alleen vrouwen maar ook mannen in jurken lopen. En als je mijn man er naar vraagt begint hij een heel verhaal dat roze van origine een jongenskleur was omdat dat ook de kleur was van onschuld en bloed. Pas sinds halverwege deze eeuw is dat verschoven naar blauw. Het is dus meer een algemene acceptatie in de maatschappij en daardoor aangeleerd dan dat het van nature is. Toen ik in de kinderopvang werkte wilde alle kinderen, jongens en meisjes, het liefste de roze beker. Als je dan als kind iets anders wilt dragen krijg je dus eigenlijk een signaal dat je afwijkt van wat de ‘norm’ is. Wie bepaalt trouwens wat jongens- of meisjeskleding is? Als je als vrouw een spijkerbroek en slobbertrui draagt ben je tenslotte net zoveel vrouw als een vrouw in een mantelpakje en hakken aan.

Uniseks kleding?

Om eerlijk te zijn heb ik zelf ook wel ‘meisjeskleding’ in de kast van onze zoon liggen en andersom. Bij de geboorte van onze oudste wisten we ook niet wat het zou worden, dat wilden we niet weten. Dus hadden we veel uniseks kleding ingeslagen. Toen echter bleek dat het een meisje was vond ik het toch wel heel erg leuk om ook wat roze kleding en decoratie te hebben. Als je gaat winkelen vind ik het ook wel houvast geven. Door de aanplakbiljetten bovenaan zie je de indeling van baby, jongen, meisje en eventueel nog indeling qua maten en weet je waar je de meeste kans maakt. Anders moet je de hele winkel door.

Wat vinden jullie? Wel prettig of gaan ze te ver?

Linda

Publisher at Mamaliefde
Linda is oprichter van Mamaliefde.nl, getrouwd en moeder van een koningskoppel bestaande uit een self-proclaimed prinses en een nieuwsgierige zoon. Met een achtergrond als pedagoge is ze op de hoogte van de theorie, maar weet ze ook dat dat in de praktijk als moeder soms net iets anders kan zitten. Het liefste reist ze de hele wereld over, ze heeft een zwak voor kwalitatief speelgoed en probeert de vele uurtjes werken te compenseren met quality time doorbrengen met het gezin. Daarom ook dat dat haar favoriete onderwerpen zijn om over te schrijven. Altijd in voor een spontane actie.