Gastblog zwangerschap: meisje-eigenwijsje

Bevallingsverhaal; Spanning en Sensatie

Zoals ik in de introductie van deze themamaand had geschreven zullen er ook een aantal blogs van andere bloggers verschijnen. Aangezien het thema zwangerschap is, zwangere bloggers. Vandaag is Nicole aan de beurt, ook wel bekend als miss eagles. Toen ik haar vroeg was ze 36 weken zwanger. Echter is ze vanwege zwangerschapsvergifting opgenomen in het ziekenhuis en in een rollercoaster terecht gekomen. Gelukkig is alles goed gekomen, en is ze op het moment dat deze blog verschijnt bevallen van een prachtige dochter. Ben jij zwanger en wil je ook een blog schrijven, stuur me dan even een mailtje. De laatste week is dan gereserveerd voor jou!

Geschreven op zaterdag 1 maart 2014, 21.49uur

Vanavond hebben we van de verpleegkundige een hele uitgebreide uitleg gekregen over wat er de komende dagen gaat gebeuren. Wat niemand, naast onze naaste familie, namelijk weet is dat we “allang” een datum hebben staan voor het inleiden van de bevalling. De hoop was er dat we de 37 weken zwangerschap zouden halen en toen ik net opgenomen was in het ziekenhuis was die hoop erg groot maar de verwachting erg klein. Maar naarmate de week vorderde en ze zagen dat met medicatie alles stabiel bleef werd de hoop en verwachting erg groot.

Dus er werd een plan van aanpak gemaakt. Op maandag 3 maart zouden ze graag willen gaan inleiden en dat houd dan in dat op zondag 2 maart er een ballonnetje ingebracht gaat worden om ervoor te zorgen dat mijn lichaam klaar is ervoor. Elke dag die voorbij ging was dus weer een dag en je zult mijn euforie begrijpen toen het dus zover was. Ik had de 37 weken gehaald en het plan zou nu dus écht uitgevoerd gaan worden!

De verpleegster heeft echt alle tijd genomen om tot in de kleinste details te vertellen wat er gaat gebeuren en van te voren had ik verwacht dat dit me enorm zenuwachtig zou maken maar dat gebeurde dus niet. Ik vind het prettig om te weten wat er gaat gebeuren, wat er allemaal kan gaan gebeuren daarna, wat de opties zijn en wat ik vooral erg prettig vind is dat zij niets doen zonder er eerst met ons over te hebben. Alles gaat in overleg en alles wordt 100x uitgelegd als wij dat zouden willen. Ik heb zo’n fijn vertrouwd gevoel bij deze kundige mensen dat ik helemaal niet opzie tegen wat er komen gaat.

Nu is het dus lekker slapen en wachten op morgenvroeg, wanneer het dus allemaal langzaamaan gaat beginnen. Nu komt het echt dichtbij, ons kleine meisje is nog maar strobreedte weg van ons. En al die medische handelingen die ze gaan uitvoeren, die zie ik gewoon per handeling, per seconde tegemoet. Niet nadenken, gewoon doen/ondergaan!

Er is in de dagen nadat ik deze blog heb geschreven nog zoveel anders gebeurd dat dit niet in 1 blogje past.. Uiteindelijk is onze prinses pas geboren op 6 maart 2014 om 02.29uur. Voor de nieuwsgierigen onder jullie, op mijn eigen blog zal ik binnenkort het vervolg
plaatsen.

No Comments

Enroll Your Words

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

To Top