Gastblog: natuurlijk ouderschap - mama anders visie

Mama Anders over Natuurlijk Ouderschap

Mama Anders is een van de mama’s met een blog die regelmatig schrijft en haar ervaringen deelt rondom het natuurlijk ouderschap. Denk aan blogjes over wasbare luiers, je kindje dragen en borstvoeding. Als aanleiding voor een serie over Natuurlijk Ouderschap heb ik haar gevraagd om haar kijk te delen over het Natuurlijk Ouderschap. Aan de hand van de 7 B’s, de uitgangspunten van het Natuurlijk Ouderschap volgens Dr. Sears. Ze combineert dit met persoonlijke foto’s die het verhaal illustreren. Welkom in de wereld van het natuurlijk ouderschap! Meer weten; breng dan zeker een bezoekje aan de Ouders Natuurlijk Beurs in Doorwerth.

Lees ook: Off-grid parenting zonder regels, school en vaccinatie

Ouders Natuurlijk Beurs

Op de beurs zijn talloze stands te vinden die naadloos aansluiten bij de bewuste keuze van ouders om op een meer natuurlijke wijze te leven en op te voeden. De standen staan bol van  duurzame producten zoals bijvoorbeeld houten speelgoed, poppen van wol, natuurlijke verzorgingsproducten, eco en fairtrade feestartikelen en kinderkleding van biokatoen.  Ook producten die de hechting tussen ouder en kind bevorderen zoals co-sleepers en draagdoeken komen uitgebreid aan bod. Verder zijn er educatieve stands waar ouders  informatie kunnen inwinnen over zaken als vaccinaties, thuisonderwijs, borstvoeding en nog veel meer en natuurlijk zijn er verloskundigen en lactatiekundigen te vinden. Vorig jaar zijn de ouders van mijn gastkindje hier geweest en kwamen vol positieve verhalen terug. Dit jaar gaan we zelf eens een kijkje nemen, en ons helemaal laten onderdompelen in het natuurlijk ouderschap. Een ouderschapsstijl waar ik me in grote lijnen in kan terugvinden.

Gastblog: natuurlijk ouderschap - mama anders visie

Lees ook: Finse babydoos; gratis baby uitzet voor aanstaande ouders en baby’s die in kartonnen dozen slapen

Natuurlijk ouderschap. Klinkt goed hè. Maar wat is het nu eigenlijk? 

Natuurlijk ouderschap (vanaf nu noem ik het NO) is de Nederlandse term voor Attachment Parenting.  Attachment Parenting of A.P. zoals ik het de rest van deze post ga noemen is een stijl van opvoeden. In mijn visie is het een natuurlijke, liefdevolle manier om je kinderen op te voeden. Het uitgangspunt is eigenlijk dat elke ouder precies weet hoe op een fijne manier zijn/haar kinderen op te voeden maar teveel afgeleid wordt door alle mensen om zich heen die regels stellen/tips geven of zich bemoeien met de opvoeding. Ouders worden hierdoor onzeker en gaan onnatuurlijk gedrag vertonen. (Dit is heel kort door de bocht gezegd hoor). Want denk er eens over na; hoe natuurlijk is het om je pasgeboren baby op een andere kamer ver weg van mama te laten slapen? En waarom moet een baby “getraind” worden om door te slapen? Wie heeft er eigenlijk verzonnen dat je een huilende baby alleen moet laten krijsen in zijn bedje? Wat leert hij hier van? Veel moeders gaat het tegen alle gevoel in om hun kind te laten huilen, en toch doen ze het wel. Uit maatschappelijke druk. Zo zijn er nog veel meer voorbeelden over hoe ver ouders tegenwoordig afdwalen van hun eigen gevoel als het over opvoeden gaat. 

Gastblog: natuurlijk ouderschap - mama anders visie

A.P. brengt opvoeden terug naar de basis. Het gaat uit van een aantal principes: De 7 B’s.

  1. Birth Bonding: Zorgen voor een fijne zwangerschap, binding met je kindje in de buik en een zachte geboorte. De eerste uren na de geboorte houd je je kindje zoveel mogelijk bij je zodat jullie goed met elkaar kunnen binden.
  2. Breastfeeding: Borstvoeden. Daar waar mogelijk geef je je kindje borstvoeding voor langere tijd.
  3. Babywearing: Draag je baby! Op je arm, in een doek of in een drager. Draag de baby zoveel mogelijk en laat hem bijvoorbeeld ook lekker zijn middagslaapjes op jouw lichaam doen in een doek. Dit is goed voor de binding met je kind en creëert een veilige basis voor je hem. Ook leert je kindje ontzettend veel omdat hij meekijkt met jouw dagelijkse bezigheden.
  4. Bedding close to baby: Houd je baby bij je. Ook ‘s nachts. Laat hem bij je op de slaapkamer slapen. Bij jou in bed, in een co-sleeper aan de bed vast of in een wiegje naast je bed. Geloof me, als je beter wilt slapen is dit de oplossing!
  5. Belief in the language value of your baby’s cry: Als jouw baby huilt wil hij jou wat vertellen. Dan is hij niet opzettelijk lastig. Luister naar hem en reageer op hem. Geef hem de liefde en de aandacht die hij verdiend. Hiermee creëer je veiligheid en vertrouwen.
  6. Beware of baby trainers: Pas op voor mensen die vinden dat je je baby moet laten huilen, moet trainen door niet naar hem te luisteren en door allerlei strenge methodes te hanteren. Een baby heeft geen training en strengheid nodig maar een liefdevolle ouder.
  7. Balance: Niet alleen de baby heeft aandacht nodig. Jij en je partner ook. Zorg dus ook goed voor jezelf en put jezelf niet volledig uit. Weet wanneer je om hulp moet vragen.

 Bron: AskDrSears.com

Dit zijn 7 principes en het is aan jou of je ze toepast. Je hoeft dus niet perse alle 7 exact op te volgen om een “natuurlijk ouder” te zijn. En daarom vind ik het laatste principe ook zo mooi: Balans! Je hoeft niet perfect te zijn en je helemaal over de kop te werken om een zo goed mogelijke ouder te zijn. Als je geen tijd voor jezelf (en je relatie) neemt kun je namelijk ook niet op 100% werken.

Gastblog: natuurlijk ouderschap - mama anders visie

Veiligheid, geborgenheid en een bijzondere band met papa. Wat wil je nog meer?

 Hoe passen wij ze toe in ons dagelijks leven?

Nummer 1 is bij mij bijvoorbeeld helemaal mislukt… Na een rottige zwangerschap eindigde mijn droom van een rustige waterbevalling in een ziekenhuis volgespoten met antibiotica, ruggenprik en uiteindelijk een keizersnee. Na de keizersnee lag ik op de IC en heb ik mijn dochter het eerste uur van haar leven niet gezien. Tja, mislukt. Word niks meer dan als de start al zo is zou je denken? Nou nee hoor. Na dat uur is mijn dochter de eerste 6 maanden van haar leven niet langer dan een uurtje bij me weg geweest. Dus ondanks dat ik dat “magische moment” vlak na de geboorte heb gemist is onze band prima. Pluspunt is ook nog dat ze het eerste uur van haar leven heerlijk op de borst van mijn man heeft gelegen. En geloof me; dat heeft tussen hen een hele bijzondere band gesmeed. 

Nummer 2 werd ook een strijd. Ze wilde niet. In het ziekenhuis stribbelde ze elke zuster en lactatiekundige tegen. Ze wilde écht niet aan de borst. Ze huilde, schreeuwde, strekte, werd donkerrood en dronk niet. Tepelhoedjes, slangetjes, kolfapparaten het hele circus kwam voorbij. Maar ze dronk niet. Uiteindelijk heb ik 3 maanden lang haar elke dag aangelegd, meerdere consulten van lactatiekundigen gehad en heeft ze één keer echt bij me gedronken. Het mooiste moment van de strijd. Uiteindelijk heb ik een jaar gekolfd voor haar. Borstvoeding heeft ze dus gehad, maar dan een beetje anders.

Nummer 3: Babywearing. Geen probleem! De eerste weken waren lastiger door mijn keizersnee maar ik denk dat vanaf een week of 4 Zon de hele dag bij me was. In de doek op de buik en later op de rug. Geweldig! Wat een uitvinding, Ik doe de huishouding, zit te computeren, ga lekker wandelen en Zon gaat met me mee. Veilig, warm en vertrouwd. Al haar middagdutjes deed ze op mijn lichaam (of samen in bed) Ook Baard draagt haar graag. We genieten beide van de binding. Nu ze 17 maanden is komt ze zelf de doek brengen wanneer ze gedragen wil worden. Ze zit op onze rug en wijst van alles aan. Ze ziet de wereld, maakt de wereld mee vanuit ons oogpunt. En dat merk je. Ze straalt vertrouwen uit. 

Gastblog: Natuurlijk ouderschap - mama anders visie

Op de koningsdag-rommelmarkt slaapt ze lekker tegen papa aan en kunnen wij gemakkelijk overal tussendoor lopen. Alleen maar pluspunten 🙂

Nummer 4: Zon slaapt bij ons. Nu ze 17 maanden is slaapt ze in de co-sleeper, daarvoor sliep ze tussen ons in en toen ze nog piepklein was schommelde ze heerlijk in een hangwieg naast ons bed. Hoe lang ze nog bij ons slaapt weet ik niet. Van mij mag dat nog wel heel lang want het is heerlijk wakker te worden door kleine friemelhandjes in je haar en zonnekusjes op je voorhoofd. In de periode dat Zon veel wakker was ‘s nachts heeft samen slapen ons leven gered. Ik kon aan haar ademhaling al horen dat ze op het punt stond wakker te worden of te huilen. Vaak was een hand op haar lijfje al genoeg om de spanning weer te laten zakken zodat ze verder sliep. Zou ze in haar eigen kamertje liggen dan zou ze flink moeten huilen voordat ik haar hoorde, moest ik (of Baard) uit bed er naar toe, troosten, wachten tot ze weer slaapt, weg, verder slapen en dat dan 4 a 5x per nacht. Nee, op een flesje of kolfbeurt hier en daar na heb ik een goede nachtrust gehad. (In vergelijk met mensen met een baby, niet vergelijken met hoe het was vóór Zon)

Gastblog: Natuurlijk Ouderschap - mama anders visie

In haar co-sleeper slaapt ze veilig in haar eigen bedje en toch heel dicht bij mama.

Nummer 5: “Zon huilt eigenlijk nooit. En als ze huilt is er wat”. Ik hoor het mezelf zo vaak tegen mensen zeggen. Maar eigenlijk is dat normaal toch? Als een baby huilt is er wat. Dan wil hij communiceren. Moe,drinken, buikpijn, bang. Allemaal dingetjes waarbij een baby een reactie of actie van de ouder nodig heeft. En zo ook bij Zon. Ik ben er wel van overtuigd dat doordat wij adequaat op haar hebben gereageerd altijd ze niet zo snel huilde. Gewoon omdat ze geen bevestiging nodig had dat wij er wel zouden zijn. Ook nu merk ik dat. Soms wordt ze wakker en huilt heel even. Dan kijkt ze in de camera van de babyfoon, ziet het lampje knipperen en gaat lekker verder slapen. Ze weet dat we er zijn. Wil ze wel dat we komen dan roept ze ons. Ook als ze bang ergens voor is loopt ze naar ons toe, pakt je even stevig vast en zegt “huuu”.  Huilen doet ze niet want ze weet dat ze veilig is. Ik vind dat fijn om te zien en ben blij dat, ondanks de heftige kritiek van onze omgeving, we haar nooit hebben laten huilen. 

Gastblog; Natuurlijk ouderschap - mama anders visie

Een verdrietig, ziek Zonnetje mag gewoon de hele dag bij mama op de rug.

Nummer 6: Ik lees veel op internet en in boeken over opvoeden. Maar tussen opvoeden en babytraining zit een groot verschil. Ik kijk graag naar de opvoedprogramma’s op TV. Als toeschouwer, observator. De technieken die toegepast worden zijn mij vaak te extreem. Hoewel ik er wel van overtuigd ben dat de ouders in de programma’s zo de weg kwijt zijn qua ouderschap dat heftig ingrijpen meestal echt nodig is om de balans te herstellen voor de kinderen. De ouders hebben meestal al zoveel verschillend opvoedadvies gekregen dat ze overdonderd zijn en vaak geen enkele duidelijke lijn meer hebben in de opvoeding. Is wat voor kinderen niet goed is. Babytraining is echter anders in mijn ogen. Baby’s tot een jaar moet je niet willen “opvoeden” en “trainen” Dat kán gewoon niet. Dus slaaptraining, eierwekkers, laten huilen en bewust negeren is not done. Niets natuurlijks aan.

Gastblog: Natuurlijk ouderschap - mama anders visie

Zonder slaaptraining in een natuurlijk ritme slapen.

 

Nummer 7 Balans. Mijn favoriete. Voor jezelf zorgen, de tijd nemen voor jezelf. Nee zeggen en egoïstisch zijn zoals dat voelt als je mama bent. Maar om die zware term er nu eens af te halen en dat eeuwige schuldgevoel noem ik het balansen. Ik balans regelmatig (lees eens per 2/3 maanden) een dagje in de sauna. Heerlijk. Manlief balanst in zijn garage. Even los van het gezin, even tijd voor jezelf. En dan balansen we nog wel eens met zijn tweetjes. Dingen doen de je niet kunt doen met een kleintje er bij. Samen racen op het circuit, bioscoopje, dagje Walibi of simpelweg de hele dag op bed liggen. Op zo’n dag is Zon heerlijk bij haar opa’s en oma’s in een vertrouwde omgeving en de volgende dag merk je gewoon dat je verfrist, happy en met nieuwe energie de dag begint. Niet vergeten dus: Balans. Voor je gezin maar ook jezelf. Vraag om hulp.

Gastblog: Natuurlijk ouderschap - Mama Anders visie

Vergeet niet dat je naast ouders ook nog samen tijd nodig hebt. Hoe je die invult is voor iedereen anders 😉

 

Naast deze punten voed ik mijn dochter op met oog en liefde voor de natuur. Ik kleed haar in natuurlijke materialen als wol, wolzijde en biokatoen. Ik laat haar zo veel mogelijk spelen met speelgoed van natuurlijke materialen. We eten biologisch, veel uit eigen tuin en eten weinig vlees. De eerste 6 maanden heeft ze exclusief borstvoeding gehad, gevolgd door eten met de Rapley methode. Dit is geen moeten bij AP maar het valt op dat de groep ouders die AP-en deze idealen vaak ook nastreven. Net als UP. Unconditional Parenting een opvoedmethode waarbij je je kind niet straft op beloond. UP is voor mij een stap te ver, en pas ik dus niet toe. Al het bovenstaande valt vaak ook onder de noemer “natuurlijk ouderschap”.  Eigenlijk is het maar net wat je er van meepikt en waar je je thuis bij voelt.

Gastblog: Natuurlijk Ouderschap - Mama anders visie

Rapley is niet geschikt als je niet tegen rommel kunt 😉 Hier een 7 maanden oude Zon aan de spaghetti.

Ik ben een AP moeder in de basis, de principes lopen vlekkeloos over in de opvoeding en levensstijl die Baard en ik voor ogen hadden toen we over kinderen spraken zoveel jaren terug. Het sluit aan, het werkt, het vloeit. Ik vind het fijn dat ik door middel van AP het beestje een naam kan geven. Mijn omgeving onderbouwde stukken kan laten lezen en min of meer aantonen dat we niet zomaar wat doen. Dat deze opvoedstijl niet een keuze is uit luiheid (maar man wat scheelt het een energie 😉 ) of overbezorgdheid (nee we laten haar niet huilen ondanks dat het goed is voor de longen en nee ze wordt daar geen verwend nest van). Nee AP is een liefdevolle benadering van je kinderen met hart en ziel en zonder goed of fout. Het gaat om het eindproduct immers: een kind met een stevig basisvertrouwen, die met open blik de wereld in kan. 

Gastblog; Ouders natuurlijk - mama anders visie

Linda

Publisher at Mamaliefde
Linda is oprichter van Mamaliefde.nl, getrouwd en moeder van een koningskoppel bestaande uit een self-proclaimed prinses en een nieuwsgierige zoon. Verslaafd aan chocola en sinds kort aan bloggen. Houdt van reizen, lekker eten en natuurlijk quality time doorbrengen met het gezin. Altijd in voor een spontane actie.

Comments ( 12 )

  • Wauw. Leuk dat je mij noemt. Ik heb er bijna geen woorden meer aan toe te voegen! Ga er van de week even voor zitten om mijn verhaal te delen! Liefs

    • Natuurlijk, via jouw blog merk ik dat je dit ook probeert toe te passen. En je had verteld dat je van plan was om ook naar de beurs te gaan! Misschien dat je je eigen verhaal hierover kan vertellen? Hoe natuurlijk ouderschap in de praktijk uitpakt verschilt nogal per ouder en kind merk ik.

  • Wat een mooi stukje en dat AP klinkt goed.
    Zelf doe ik te weinig van die 7 dingen denk ik om een AP-er te zijn. Zo geef ik geen borstvoeding meer, waarom kun je lezen op mn blog. Wilde het heel graag hoor.. Maar helaas. Verder kan ik mijn dochter niet langer dan 10 minuten dragen omdat mijn wonden na 3 maanden nog niet genezen zijn en ik gewoon teveel pijn heb als ik dat dus doe. Ook is ze door een spoedkeizersnede en nog wat dingen ook het eerste uur niet bij mij geweest en heeft ze 3,5 week in het ziekenhuis gelegen aan allerlei apparaten waardoor ik haar ook niet veel bij me kon dragen… Maar ik heb wel het idee dat we echt een band hebben..
    Hmmm ik kan nu nog erg lang door blijven schrijven hierover. Misschien dat ik dit blogje aangrijp om ermee mijn verhaal te vertellen…

    • Je verhaal van de borstvoeding heb ik gelezen. Jammer dat je ook nog zo’n nasleep hebt van de wonden. Gelukkig zijn het maar een paar methoden om natuurlijk ouderschap toe te passen. En zijn het er nog veel meer. Uiteindelijk staat de liefde voor je kind centraal en de pogingen om een hechte band op te bouwen. Ik ben erg benieuwd naar jouw verhaal en hoe je hiermee om gaat. Zo te lezen doet het veel met je.

  • Mooi artikel! Ik volg eigenlijk ook alle punten van het natuurlijk ouderschap op. Ons meisje volgen met wat zij aangeeft en wil met veel liefde en aandacht. Een mooie manier van ouderschap

    • Wat gaaf dat je dit ook probeert toe te passen in de praktijk. Is zeker een mooie manier van ouderschap. Sommigen vinden het vanzelfsprekend, maar is altijd goed om er even bewust bij stil te staan.

  • Mooi artikel en ik was verrast dat je me onderaan hebt genoemd *vereerd 😉 Ps. Deze dame met haar prachtdochter was mijn inspiratie voor Rapley !

  • Mooi artikel! Sluit helemaal aan bij mijn eigen aanpak. Maar ik vind bijna nergens informatie over natuurlijk ouderschap en dreumessen. Mijn dochter is nu 14 maanden. Hoe ga je dan met alles om? Zodra ik haar in bedje leg huilt ze. Ook als ik bij haar ben of haar vasthoudt in haar bedje. Ik draag haar daarom alle slaapjes. Kan ik haar nu wel blootstellen aan de stress van het in bedje slapen en het huilen wat daarmee gepaard gaat? Uiteraard in mijn nabijzijn, ik zal haar nooit alleen laten huilen.
    Nynke

    • @Nynke
      Wordt je kind van een speen niet rustig? Dat werkte bij onze jongste altijd perfect. Nu huppelt ze op het schoolplein hier op de basisschool lekker mee en is het echt een vrolijk maar ook rustig kind geworden. Denk dat ze er wel overheen groeit maak je niet druk

  • Kunt u ook tegen kritiek? Ik denk niet dat u het lef heeft dit te plaatsen.

    Wat een flauwekul allemaal, denk ik zo. Deze methode is een uitvinding van Noord-Europa en/of de rijke westerse wereld. Laten we deze methode eens aan een gezin in……….Congo-Kinshasa, Liberia? de sloppenwijken van Manilla? voorleggen. Dit lijkt me een website voor moeders die in hun eigen romantische droomwereld blijven hangen en vooral, wil ik benadrukken, “bijzonder” willen zijn. De man maar werken en de moeder de hele dag bezig met de (on) zin van natuurlijk ouderschap. “ow ik heb geen maaltijd kunnen maken, Ow ik kon niets in het huishouden doen, “Gijs” zit de hele dag op mijn buik.” Ga gewoon je kind opvoeden en laat het niet alleen naar de zon groeien. Een individu schrijft een boek, zoals er zovele boeken zijn, en de emotie-overgevoelige moeders lopen er gewoon klakkeloos achteraan. Er is een mening verkondigd en verheven tot wetenschap, dat slechts alleen psychologie van “de koude grond” betreft. Het creëren van een wereldvreemd kind is derhalve een feit. Bijvoorbeeld, is een paar uur oppassen op zo’n kind of logeren bij een derde vrijwel niet mogelijk. Geen opa of oma zit te wachten op zo’n ondergekliederde tafel of vloer en kind. Hebben ook geen zin om kotsende kids de stukken broccoli uit de keel te halen. Kinderen hebben duidelijkheid nodig en richtlijnen. Dat is helemaal niet gevoelloos en/of niet-liefdevol. Liefde kan je op veel andere manieren laten blijken. Kinderen hebben ons als volwassenen nodig als leidraad, als baken. Dat voelen ze heus wel als je er altijd bent. Uw kinderen gaan vanaf dat zij 14,15 ,16 zijn gewoon hun eigen weg hoor!. Het geklieder, het gestik, het gebreide mutsje tegen invloeden van buitenaf, de bio gebreide kleertjes, de draagzak en de bakfiets zijn dan van nul en generlei waarde geweest. Mag ik u vragen. Wat weet u nog van uw babytijd, uw peuter en kleuterschool, uw 1e verjaardag, uw 3e, 4e t/m uw 12e verjaardag? Helemaal niets en wellicht slechts flarden. U bent uw eigen weg gegaan en u kunt niet zeggen dat uw levenspad de schuld is omdat u ooit geen natuurlijk ouderschap hebt ondervonden. Overdreven duur houten speelgoed, (commercie), poppen die van bio materiaal gemaakt zijn en tot de verbeelding moeten spreken zonder gezicht enzo, slechts romantiek en wensgedachten. Uw kind dat zo nodig van u moest kotsen van de rozijnen, tomaat en komkommerstukken die hij niet kon slikken, waarbij iedereen moest zeggen “ow wat bijzonder dat jullie dat zo doen met jullie kind” Dat is juist de bedoeling van deze opvoedmethode. Dat andere mensen reageren. Dat u kunt zeggen of denken “Wij doen het op een andere manier die beter is” Dat maakt het tenslotte bijzonder en geeft een bijzonder gevoel en geeft het gevoel van “Ja, wij hebben ons verdiept in een methode en dit is veel beter dan zoals jullie het ooit hebben gedaan ondanks tegenwerking houden wij gewoon vol. De rest van de wereld is gek en wij weten het wel beter. Het gezin lijdt er ondertussen wel onder. Gevaarlijke uitspraak mijner zijds. Het is uw aanklacht tegen een systeem omdat u zal zeggen dat indien de wereld deze opvoedmethode als standaard zou stellen, de wereld er veel beter uit zou zien, hetgeen een belachelijke redenatie is. Tenslotte. Uw romantiek, uw ideaal smelt uiteindelijk als sneeuw voor de zon bij het ouder worden van uw kroost. Opvoeden is uw kind voorbereiden op deze wereld en het daartoe een liefdevol en sociaal wezen te laten zijn. Dat kan op vele manieren maar dat heeft niets te maken met bio wol, CO-slepers, nachten wakker worden ten koste van uw relatie omdat uw kind niet mag huilen, houten speelgoed, mutsjes, stukken komkommer, brood en tomaat voeren bij 6 maanden, vlees en suiker onthouden, bakfietsen, draagzakken enz. Het is helaas voor u slechts een fata morgana, een illusie en dan wel zelfs en romantische illusie. Dat is mijn mening.

    • Hallo Gijs,

      Ik ben een toevallige voorbijganger op deze blog en pas niet bewust een opvoedmethode toe bij onze kleine meid. Met mijn pedagogische achtergrond kan ik je wel vertellen dat, hoewel we ons niet bewust zijn van onze eerste jaren, deze wel degelijk invloed hebben op wie je bent als volwassene. Je ontwikkelt een gevoel van basisveiligheid, of niet; je kunt je hechten aan anderen, of niet. Als er niet op de signalen van een baby wordt gereageerd, dan leert deze onbewust dat de wereld niet te vertrouwen is – en juist dan is zo’n kind later niet bestand tegen de buitenwereld, omdat hij deze téveel omarmt of zich er juist tegen afzet. Wat je in een kindje stopt, dat krijg je terug.

      Dat wil niet zeggen dat er één bepaalde opvoedingsmethode de beste is. Er zijn verschillende wegen die naar Rome leiden. Ouders gaan heel verschillend met hun kinderen om en met de meeste kinderen komt het uiteindelijk wel goed. Daar houd ik me in de opvoeding maar aan vast, want anders zou ik hopeloos onzeker worden door alle tegenstrijdige adviezen die er worden gegeven. Ik probeer vooral mijn intuïtie te volgen en onze dochter geeft wel aan of die intuïtie klopt of niet… Welke opvoedingsmethode hanteer jij? En waarom zet je je zo af tegen Natuurlijk Ouderschap?

      Daarnaast vraag ik me af of je de situatie in het Westen moet gaan vergelijken met die in de sloppenwijken van Manilla. Oh, wat zou ik wensen dat alle kinderen toegang hebben tot schoon drinkwater, hygiënische sanitaire voorzieningen, gezonde voeding en scholing! Daarentegen gun ik hen niet de keuzestress, de hoge eisen en het individualisme/egoïsme van het rijke Westen. In die landen worden kinderen trouwens juist vaak in draagdoeken bij zich gedragen, slapen hele gezinnen bij elkaar in de kamer en geven moeder over het algemeen borstvoeding… misschien als je aan hen de principes van natuurlijk ouderschap zou voorleggen, dat ze zouden zeggen: ‘Ja, wat is daar nu vreemd aan? Zo doen wij het allemaal!’

      Ik wil jou veel wijsheid en geluk wensen bij de opvoeding van jouw kind(eren) – dat ze uit mogen groeiend tot liefhebbende, stabiele, zelfdenkende volwassenen.

  • Gefrustreerd gijs? Jouw ouders hadden je beter wat minder kunnen laten huilen en wat meer moeten dragen…. Je reactie loopt over van de negativiteit. Lees jezelf eerst eens in voor je je mening ventileert want uit je reactie blijkt wel dat je er geen zak van weet of snapt.

Enroll Your Words

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

To Top