Dreumes / peuter troubles - Mamaliefde

Dreumes / peuter troubles

Onze zoon is de tweede, in het begin was hij wat langzamer met zijn motorische ontwikkeling waardoor hij toch al snel een behoorlijke achterstand kreeg. Vanaf een paar maanden oud was dit al bekend, doordat hij moeite had om zijn hoofd op te tillen. Op naar de fysio. Het duurt bij hem allemaal net wat langer. Wat was ik trots toen hij met 21 maanden ‘eindelijk’ kon lopen. Daarna ging de rest van de ontwikkeling ook met sprongen vooruit, alle energie was duidelijk in het leren lopen gaan zitten. Daardoor heb ik hem ook iets langer als baby behandeld dan zijn grote zus. Die was daar heel anders in, en werd ook anders behandeld omdat we vrij snel er achter waren dat we zwanger waren van de tweede. Dan is het fijn als de oudste al iets zelfstandiger is en hebben dat ook heel erg benadrukt. Bij onze zoon hadden we die ‘haast’ niet. Sterker nog, stiekem vond ik het wel ‘makkelijk’ dat hij niet zo aanwezig was. Al merk ik daar nu de gevolgen van. Ik heb lang getwijfeld of ik dit wel moest delen en hoop dat jullie hier begripvol op reageren en misschien wat tips hebben?

Lees ook: Favoriete peuter tv-programma’s

Deze foto is genomen vlak na zo’n uitbarsting. We waren bij de Kinderwoorddienst in de kerk en werden toch vriendelijk verzocht om even naar een ander kamertje te gaan omdat hij bleef gillen. Van een lieve muzikant kreeg hij de gitaar mee om op te tokkelen. Dat was ook de reden waarom hij boos was; omdat dat van mij niet mocht…

Wachten op je beurt

Soms weet ik namelijk gewoon niet meer wat ik er mee moet. Met een deel van zijn gedrag om precies te zijn. Hij heeft er de grootste moeite mee om te accepteren dat hij moet wachten op zijn beurt bijvoorbeeld. Het zal mijn eigen schuld zijn, want hij was de kleinste dus liet ik onze dochter vaak uitdelen en hem natuurlijk als eerste. Nu hij bijna twee is en straks naar de peuterspeelzaal gaat vind ik het belangrijk dat hij dit toch leert. Ook bij Muziek op Schoot is dit een uitdaging. Bijvoorbeeld bij het welkomstlied; hij vind het lastig tot het zijn beurt is om welkom geheten te worden en de knuffel te mogen aaien.

Lees ook: Boeken om je peuter en kleuter voor te bereiden als ze grote broer / zus worden

Huilen

Waar ik nog wel het meeste mee zit zijn zijn huilbuien. Natuurlijk, huilen hoort er bij als dreumes. Tranen met tuiten die blijven stromen en je niets aan kan doen omdat je kind van mening is dat hem groot onrecht is aangedaan. Al dan niet zonder aanleiding. Toch is het bij hem anders dan bij zijn zus. Soms vraag ik me af of hij me wel begrijpt. De woordjes kent hij, nu hij kan lopen neemt zijn woordenschat enorm toe. Toch lijkt hij bepaalde begrippen niet te begrijpen. En dan niet zomaar huilen, maar echt luidkeels alsof de hele buurt het moet weten, Dat huilen ben ik eigenlijk wel zat, maar op de gang zetten tot hij ‘gekalmeerd’ is vind ik weer te ver gaan. Dilemma dus.

Lees ook: Waarom je baby huilt?

Time-out

Laatst was hij het er niet mee eens dat hij naar boven werd gebracht voor zijn middagslaapje en zijn zus nog beneden was. Met als gevolg dat hij wild om zich heen begon te slaan. Daar was ik toch iets minder van gecharmeerd. Sinds een paar weken zet ik hem dan op de trap. Ik kan wel het excuus blijven gebruiken dat hij het niet snapt, maar dan leert hij het ook niet. Het is nu drie keer voorgekomen in twee weken tijd dat ik hem even daar heb neergezet. Ik moet nog wel, op een afstandje, erbij blijven maar hij blijft nu zitten en gaat niet meer vrolijk door met spelen. Hij beseft dus dat hij daar zit omdat hij iets niet gedaan heeft. Als een minuut is verstreken roep ik hem naar me toe, leg ik hem nog een keer uit waarom hij moest zitten en knuffelen we even. Dan is het voor hem ook gelijk klaar en kan hij weer verder.

Kortom; ik vroeg me af of hoe jullie omgaan met jullie dreumes / peuter in bovenstaande situaties? Met name dat keiharde huilen en het absoluut niet kunnen wachten op je beurt.

Volgende
Vorige

Comments ( 8 )

  • Bij ons is nu,mer twee ook een stuk pittiger dan de oudste. Ook hier dicht op elkaar en de oudste wil zelf heel graag van alles en was daardoor sneller zelfstandig. De jongste laat zich hierin absoluut niet stimuleren. We merken dat ze wat onzeker is en pas nu (een jaar ouder dan haar zus deze dingen deed) wil ze af en toe proberen om zichzelf aan en uit te kleden, om op het potje te gaan, dat soort dingen. Ook bij ons probeert de jongste sinds kort haar zin te krijgen door dramatische huilbuien elke keer als ze haar zin niet krijgt (niet op alle dagen gelukkig), als ze niet stopt nadat we dat vragen gaat ze op de gang. Overal om huilen is overdreven, dan weten we ook niet wanneer er echt iets aan de hand is zeggen we tegen haar. Het is dus naar, maar een herkenbaar verhaal. Al doet mijn kleine muppet het gelukkig meestal niet in het openbaar, daar is ze vaak een schatje gelukkig 🙂
    Marguerita onlangs geplaatst…Poldermama goes fifties met geteste GlossMy Profile

  • Herkenbaar. Alleen hier is het de oudste.
    Ik negeer de huilbuien, maar die brutale driftbuien mogen op de gang uitgeraasd worden, anders worden de jongste en ik bont en blauw geslagen.

    Sterkte!

  • Ik sta persoonlijk niet achter het geven van een time-out. Juist op het moment dat je kind je nodig heeft, jouw liefde, tijd, aandacht en uitleg in een moeilijke situatie. Juist als je kind een probleem heeft en dit alleen kan uiten door te huilen (en alles wat erbij komt kijken) distantieer je je van je kind en zeg je eigenlijk dat je nu juist niet bereikbaar bent voor hem.
    Ik heb zelf ook een peuter, dus ik snap heel goed dat het soms moeilijk is ook voor hem. Ik geef hem ook de ruimte. Hij mag best even huilen en boos zijn en op een kussen slaan als dat nodig is, maar hij mag ook bij mij komen en dan zal ik hem troosten. Omdat hij het moeilijk heeft. Mijn eigen frustratie zet ik dan even aan de kant.
    Ik vind het wel knap dat je het zo durft te beschrijven. Trouwens, mijn inspiratie haal ik bij bijvoorbeeld Kiind.nl.
    Succes!

  • Oef idd lastig en heel herkenbaar hoor! Hier nog geen time-outs, maar daar ben ik misschien ook wel iets te makkelijk in. Slapen gaan is vooral een groot drama, ook echt schoppen en gillen. Dan is het even laten uitrazen en 2e 3e ronde even langs melk geven knuffelen etc. Wat zou het fijn zijn als ze gelijk ging slapen 🙁
    Christi onlangs geplaatst…Reserve trio deksels MossMy Profile

  • Hier was het gisteren ook weer feest. Mijn dochtertje wilde perse stiften hebben, maar omdat deze dus niet uitwasbaar zijn en ze laatst haar hele gezicht onder had zitten gaf ik haar potloden om mee te kleuren. Daarbij legde ik uit waarom. Nou het werd een heel circus bij elkaar leek wel. Omdat ze telkens ging staan in haar stoel en ik dat gevaarlijk vond haalde ik haar eruit en werd ze nog bozer.
    Nu hebben wij sinds kort een tipi en kroop ze daar dus zelf in.
    Ik hoefde haar dus geen time out te geven, dit deed ze zelf al! En eigenlijk vind ik dat wel goed, als ik zelf ECHT boos ben.. dan moet ik ook even naar een eigen plek om tot rust te komen voordat ik weer ‘normaal’ kan doen haha.

    En ik bleef natuurlijk wel in de buurt, zodat ze naar me toe kon komen zodra zij daar klaar voor was..
    Nicole onlangs geplaatst…Koop een tipi, steun een goed doel!My Profile

  • Hier veel herkenning. Gelukkig zijn het fases, die verre van leuk zijn, maar wel herkenbaar. Niet al mijn aanpakken waren altijd pedagogisch verantwoord, soms met en soms zonder succes. Je mag me er altijd persoonlijk naar vragen. Meedenken wil ik altijd.
    Barbara onlangs geplaatst…Kleuterpuberteit: Ja, maar Mammmmmmm?!My Profile

  • Hier ging T ook eerst gewoon makkelijk mee in “the flow”. Maar als dreumes en peuter was het een stuk lastiger. Hij kreeg een eigen mening en liet die ook gelden. Met heftigere buien dan wij ook gewend waren van nummer 1. Een deel is misschien dus ook wel het gevolg van de jongste, of in elk geval niet de oudste zijn. Nu hij kan praten wordt het makkelijker, en merk ik dat ik veel al weer vergeten ben. Maar vooral maar even laten uitrazen en zoveel mogelijk negeren van dat gedrag heeft hier het meest geholpen. En goede gedrag uitgebreid prijzen natuurlijk. En een time out, heeft bij deze nog nooit geholpen….. Ondergaat hij met een big smile of tegenwoordig direct een hele grote solly mama.
    Marijke onlangs geplaatst…Terugblik #46My Profile

  • Lastig hè, vooral als de een zo van de ander verschilt. Ik merk ook dat ik twee ‘opvoedstijlen’ moet toepassen, omdat ik twee heel verschillende kindjes heb. Ik hoop dat je met de huilbuien van je zoontje een goede manier gaat vinden om ermee om te gaan, ik heb zelf weinig tips; hier resulteren sommige boze buien in hoofdbonken; nee vind ik niet leuk!!
    Sonja onlangs geplaatst…Blonde broer en zus in Blonde zusjesMy Profile

Enroll Your Words

CommentLuv badge

To Top
// and these part of the code may be inserted in the end of HTML document of your website to exclude delays in loading of your main content.