Bezoek ziekenhuis peuter - Mamaliefde

Bezoek aan oogarts in ziekenhuis

Gisterochtend begon onze week in het ziekenhuis. Of eigenlijk met een beetje stress, ik schrok wakker toen het acht uur was. Normaal wordt onze dochter tussen half negen en negen uur verwacht bij de peuterspeelzaal op maandagochtend. Daardoor begon ik gelijk met de race tegen de klok. Om toen dochter aangekleed was en ik mezelf kon aankleden van manlief die nog in bed lag de opmerking te krijgen ‘Ja, maar ze moest toch naar de oogarts vandaag…’ Ohja, deze ochtend zou ik doorbrengen in het ziekenhuis. Peuter was namelijk ‘gezakt’ voor de ogentest op het consultatiebureau. Over de eerste keer kan je hier een hele felle blog lezen, wat was ik kwaad. De tweede keer ging een stuk beter, maar ze zag het gewoon echt niet. Daarom kwam er een verwijzing.

Lees ook: Bezoek aan schoolarts voor onderzoek als je kind vijf jaar is

Bezoek ziekenhuis peuter - Mamaliefde

Vrolijke meid

Van het consultatiebureau had ik te horen gekregen dat het twee verschillende afspraken waren, zowel met de oogarts als de optometrist. Daar zat een uur tussen. Balen dat het niet achter elkaar kan, maar in het ziekenhuis zullen ze het druk genoeg hebben. Was al lang blij dat het vrij snel in de ochtend kon plaatsvinden. Heel erg had ik me niet ingelezen, meer zo’n instelling van ‘we laten het gewoon over ons heen komen’. Dus namen we afscheid van manlief en broer en gingen met de fiets naar het ziekenhuis. We wonen min of meer er naast, maar de ingang zit aan de andere kant dus is de fiets wel zo ‘makkelijk’. En beter dan met de auto, tussen de twee oude gebouwen in van het ziekenhuis is er namelijk een compleet nieuw ziekenhuis herrezen. Jaren hebben we hier ‘last’ van gehad. En vandaag kwamen we voor het eerst hier binnen. Is dus even zoeken naar waar de fiets kwijt kan etc. Echter waren er heel netjes overal hosts die je hielpen met de weg wijzen. Ze vond het heel bijzonder om naar het ziekenhuis te gaan en huppelde op hoge snelheid richting de ingang. Want ze ‘mocht naar de dokter en had buikpijn’…

Nieuw ziekenhuis

Eenmaal binnen zag het nieuwe ziekenhuis er enorm indrukwekkend uit. Veel lichter en moderner. In dit nieuwe ziekenhuis was ook een nieuw automatiseringssysteem in gebruik dus moesten we eerst nieuwe pasjes laten maken. We waren geadviseerd om hier ruim de tijd voor uit te trekken en dat was terecht. Er waren twee zuilen, waarvan er een kapot was zodat er best wel een rij stond. Al snel werden we echter uit de rij gevist om ons met een nummertje bij de balie te melden. Daar kon dan een nieuwe foto gemaakt worden van dochter, in plaats van de pasfoto als baby op haar identiteitskaart. Dat ging een stuk sneller. Met dit pasje konden we ons ook melden bij de polikliniek. Dus dat scheelt wachten op een balie. Goed geregeld!

Wachten (deel 1)

Op het bonnetje stond een nummer en de wachtkamer, dit was een vrij kleine ruimte die speciaal ingericht was voor kinderen. Ideaal. Er lagen puzzels, boeken, en een enorm speelelement in het midden van de ruimte. Ze had het er prima naar haar zin en vermaakte zich uitstekend. Enig minpuntje, natuurlijk constateerde ik op het moment van de afspraak dat we even een onderbroek moesten verschonen. Na een 20 minuten wachten (kwartier later) waren we aan de beurt.

Bij de optometrist (deel 1)

Bezoek ziekenhuis peuter - Mamaliefde

Beide afspraken waren bij de optometrist, de oogarts kwam bij de tweede afspraak even snel kijken. Wat een vriendelijke vrouw was dit zeg! Ook erg goed met kinderen, en niet alleen omdat ze er zelf ook een had. Onze dochter voelde zich gelijk op haar gemak en dat is echt niet altijd zo. Ze gaf netjes een hand en liep daarna gelijk door naar de stoel om daar in te klimmen. Er werden wat testjes gedaan en ze hield zich prima, van de lampjes tot het zoeken naar een ster op een foto met allerlei vlekken en het kijken in de verte naar een hondje die een vis werd. Daarna werd ook de plaatjestest gedaan die ze op het consultatiebureau ook deed. Bij het linker oog kwam ze wederom niet verder dan dezelfde rij, bij het rechter oog kwam ze zowaar twee keer zo snel. Wel was ze erg onzeker als ze het even niet wist, dan keek ze heel schichtig mijn kant op. Geen idee of ze bang was dat ze het niet goed zou doen door die eerste test en commentaar zou krijgen, of dat ze had gehoopt dat ik haar zou helpen. De sessie eindigde met het druppelen van de ogen. Ze legde kort uit hoe dit werkt en wat de bijwerkingen zou zijn. Dochterlief vond het toch een beetje spannend dus kwam bij mij op schoot liggen. Daarna wist ze niet hoe snel ze weer naar de speelruimte moest.

Wachten (deel 2)

Van de optometrist had ik het flesje meegekregen. We moesten namelijk even vijf minuutjes wachten en ons dan melden bij de balie om de ogen opnieuw te laten druppelen. Het naar de balie huppelen vond ze geweldig, maar toen we naar een behandelkamer gingen en daar zo’n mega tandarts stoel stond schrok ze toch een beetje terug. Bij mama liggen was echter geen probleem. En na het druppelen was ze er eigenlijk wel klaar mee. Voor de deur stond een rolstoel, half voor de ingang, maar de druppels werkten zo te zien vrij snel waardoor ze de afstand moeilijk kon inschatten en botste. Daarna begon het lange wachten. Natuurlijk kwam ik voorbereid en had ik drinken meegenomen, en een groot bakje rozijntjes. De puzzels en boekjes liet ze links liggen. Ik merkte ook dat ze wat drukker / wilder werd. Dat kan natuurlijk komen door het wachten, maar ook omdat ze niet weet hoe met de irritatie van haar ogen om te gaan. Het licht kon pijn doen aan de ogen, ze begonnen ook best wel rood te worden. Wat ik bij de andere kinderen die waren gedruppeld niet zag (van een afstandje). Dat is dan best wel lastig als moeder, dan leef je zo enorm mee. Toen ze het echt helemaal zat was en ik net mijn telefoon had gegeven als afleiding waren we gelukkig weer aan de beurt.

Bij de optometrist (deel 2)

Als eerste werd de oogarts er even bijgehaald. Hij scheen even met een lampje naar binnen en de oogbollen zagen er prima uit. Daar was dus niets mis mee. Altijd fijn om dat uit te sluiten. Toen was ze het toch wel een beetje zat en moest ik ook op de stoel komen zitten. Het computertje dat ging meten vond ze volgens mij wel grappig en deed ze erg goed. Daarna werd er nog met allerlei glaasjes afgewisseld om de afwijking precies te bepalen. Normaal zou op deze leeftijd +2 / +2,5 zijn. Onze dochter had echter +0,5 bij het ene oog en + 0,75 bij het andere oog (dat bij de eerste test slechter scoorde). Verder kreeg ik de waarschuwing om voorzichtig te zijn en hand vast te houden bij de roltrap omdat afstanden inschatten nu iets lastiger gaat. Ook kwam het goed uit dat ik een zonnebril had meegenomen om het buitenlicht te filteren. Wat best wel grappige opmerkingen opleverde. Ze liep er ook echt bij als een kleine diva met bijbehorende attitude. Thuis was het even boterham eten, die had ze een ander meisje in de wachtkamer zien eten en wou ze ook hebben. En daarna toch even slapen in een fijne donkere kamer.

Lees ook: Lui oog trainen bij kinderen met afplakken

Hoe nu verder?

Bezoek ziekenhuis peuter - Mamaliefde

Voorlopig heeft ze dus nog geen bril nodig. Met nadruk op nog, het kan zijn dat dit komt door een groeispurt en ze het over een half jaar wel nodig heeft. Daarom komen we dan terug. In principe alleen voor de plaatjestest, mocht het zicht achteruit zijn gegaan komen de druppels weer tevoorschijn. Dit zal vlak voor haar vierde verjaardag zijn waarbij ze deze test op het consultatiebureau herhalen en ze na de vakantie met een bril naar de basisschool kan indien nodig. Het kan ook zijn dat ze net zoals mama pas een bril nodig heeft als ze gaat studeren omdat ze het collegebord dan niet meer kan lezen.

Hoe ging de ogentest bij jullie peuter?

Summary
Review Date
Reviewed Item
Ogentest peuters en kleuters; naar de oogarts met je kind
Author Rating
51star1star1star1star1star

Linda

Publisher at Mamaliefde
Linda is oprichter van Mamaliefde.nl, getrouwd en moeder van een koningskoppel bestaande uit een self-proclaimed prinses en een nieuwsgierige zoon. Verslaafd aan chocola en sinds kort aan bloggen. Houdt van reizen, lekker eten en natuurlijk quality time doorbrengen met het gezin. Altijd in voor een spontane actie.

Comments ( 11 )

  • Fiin dat jullie goed geholpen zijn. Wij in februari voor de tweede keer terug naar het cb, maar door jou verhaal weet ik wat mij eventueel te wachten staat.

    • Succes straks in februari, het ziekenhuis was hier erg prettig op die druppels na. Gelukkig hebben kinderen nog een korte termijn geheugen en zijn ze het snel vergeten als je er zelf niet meer over begint.

  • Wat een gedoe en dat voor zo’n kleine meid!
    Is niet niks hoor…

  • Wat zielig voor je meisje. Ik was ouder, maar weet nog zo goed dat ik een bril moest. Huilen dat ik deed. Jullie afwachten maar dan;)

  • Wij moesten gisteren naar het CB met Caileigh, maar de ogentest hoefden we niet te doen omdat ze al 2x per jaar naar de orthoptist gaat voor controle (en daar ook de moeilijkere testjes al krijgt en goed doet). Dat druppelen is naar he? Mijn meisje geeft nooit een kick en ze krijgt ook geen rode ogen, maar je merkt aan alles dat het vervelend is. Vooral toen ze kleiner was was het lastig om de zonnebril op te houden, ook al had ik toen zo’n baby banz voor haar. Onze orthoptist is ook superlief. Fijn dat er nog geen bril nodig is, zijn dure dingen. Ik hoop dat wij het vervangen tot maart kunnen uitstellen want je moet het allemaal maar kunnen betalen ook… Caileigh heeft nu haar 2e bril, de eerste kreeg ze met een jaar en daar was haar hoofdje erg snel uitgegroeid

    • Wordt dat dan niet vergoed door de verzekering? Wat fijn dat je dochter het zo goed doet bij de testjes. Scheelt ook echt als je een fijne arts hebt.

  • Nee, we krijgen 70 euro per twee jaar vergoed. Een bril met speciale glazen kost al snel het dubbele en na een half jaar was haar hoofd al te groot voor de eerste bril Linda. Ze kreeg hem toen ze net een week 1 was.

    • Dat is dan niet veel, had verwacht dat voor kinderen alles vergoed zou worden. Zeker omdat die kinderhoofdjes nog groeien zoals je zelf zegt.

  • Fijn dat ze nu nog geen bril hoeft. Hopelijk blijft haar zicht hetzelfde de komende jaren of verbeterd het. Gelukkig hebben ze voor kinderen nu wel hele lieve en stoere brillen, maar toch is het ook onhandig denk ik.

  • Hier nog geen ogentest gehad, maar ik herinner me nog heel goed dat ik zelf een keer oogdruppels moest. Dat was héél vreemd en heeft toen heel veel indruk gemaakt. Een van de eerste dingen die ik me nog echt levendig herinner 😉

    • Ja, het lijkt me dat je die oogdruppels nooit vergeet. Vind zelf de ‘normale’ ogendruppels al verschrikkelijk, laat steen met deze gevolgen.

Enroll Your Words

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

To Top