Carrie of kinderen; waarom vrouwen steeds ouder worden als ze eerste keer moeder worden - Mamaliefde.nl

Eerst carrière of kinderen? Of kan dat tegelijk?

De afgelopen jaren loopt de gemiddelde leeftijd waarop vrouwen hun eerste kind krijgen steeds meer op. Was het een paar decennia geleden ‘normaal’ (zeven op de tien vrouwen) dat je voor je 30ste begint aan kinderen, is dat nu nog geen 30% Met een gemiddelde leeftijd van 29,4 jaar (toch onder de 30) schommelt Nederland dan ook niet voor niets hoog op de ranglijst van vrouwen die op oudere leeftijd moeder worden. Maar nu is de vraag; ga je eerst voor een carrière, zodat je de oppas kan betalen als je weer moet gaan werken als je kinderen hebt gekregen, of ga je vol voor de kinderen?

Lees ook: Meest gestelde vragen aan thuisblijfmoeders

Huisje, boompje, beestje

Nu snap ik het ergens wel hoor. Je wilt toch enigzins zekerheid en stabiliteit. Denk aan een betrouwbare partner, huis, een baan en het liefst ook nog wat spaarcentjes voor je ‘begint’ aan kinderen. Het is de laatste jaren steeds makkelijker geworden om het te plannen als je moeder wil worden. Tenminste, als je het niet wilt zijn er genoeg alternatieven om een conceptie tegen te gaan. En als je het wel wilt zijn er ook genoeg methodes en hulpmiddelen zoals meetinstrumenten die bepalen wanneer de ovulatie plaatsvindt en je dus de grootste kans hebt om zwanger te worden.

Doordat het zich makkelijker laat plannen kan je het ook beter uitstellen. Het is niet meer zo standaard dat als je getrouwd bent je een jaar later een kind verwacht. Het kan wel, ik ben daar zelf een voorbeeld van door zwanger terug te komen van de huwelijksreis en negen maanden later een kind op de wereld te zetten, maar het hoeft niet. Er zijn ook steeds meer gezinnen die niet getrouwd zijn, maar waar wel kinderen in het spel zijn.  Niemand die daar nog raar van opkijkt.

Lees ook: Ovulatie berekenen; van symptomen eisprong voelen tot aan testen

Wanneer eerste kind?

En ja, als het makkelijker te plannen is, is het logisch dat je bewuster op zoek gaat naar een moment dat het ‘uitkomt’ om zwanger te worden. Als je die stabiliteit hebt die je je kind wil geven om binnen goede omstandigheden op te groeien.

Toch kan dat ook uiterlijke schijn zijn. Als ik naar mezelf kijk was er zeker de kinderwens, maar we hadden niet verwacht dat dat zo snel zou lukken. We woonden in een tweekamerappartement uit mijn studententijd waar gewoon echt geen ruimte was voor een babybedje. Het eerste wat we deden, was zoeken naar een huis. Achteraf hadden we wel geluk dat we die binnen twee maanden al vonden zodat we verder konden gaan. Misschien dat we, als er minder druk op de ketel had gestaan, langer hadden gezocht of ergens anders terecht waren gekomen. Maar dat blijft gissen. In principe wonen we hier goed en hebben we voldoende ruimte.

Ook hadden we allebei een goede baan. Ook dat hoeft tegenwoordig niets meer te zeggen, na de zwangerschap kreeg ik te horen dat mijn contract niet werd verlengd. Zogenaamd vanwege economische redenen, maar na het gesprek kreeg ik te horen dat dat kwam vanwege de zwangerschap… En ook manlief raakte later zijn baan kwijt vanwege bezuinigingen. Gelukkig kon hij al wel meteen ergens anders aan de slag.

Dus ja, je kan wachten op dat ideale moment. Maar de vraag is ‘wanneer’ is het dan zo ver? Als je x-aantal landen hebt bezocht tijdens verre reizen? Als je een bepaald bedrag op de bankrekening hebt staan? Als je zoveel jaar in dienst bent? Als je al een paar jaar gelukkig bent met je partner? Je weet maar nooit hoe het gaat lopen. Sterker nog, naar mate je ouder wordt kan het, zelfs met de huidige medische wetenschap, steeds lastiger worden om kinderen te krijgen.

Thuisblijfmoeder

Vanwege mijn ontslag kwam ik thuis te zitten, eerst in de ww en doordat ik vrij snel zwanger bleek te zijn van de tweede (ook hier was wel de wens voor een tweede maar niet zo snel, omdat werkloos geen ideale situatie is) was het ook lastiger solliciteren. Als je er al doorheen kwam zat je daar met een dikke buik. Uiteindelijk was ik in de week voor de bevalling ergens zowaar door de eerste ronde gekomen. Het tweede gesprek was echter op de dag na bevalling. Dat werd hem niet en omdat ze haast hadden gingen ze voor een andere kandidaat. Daardoor bleef ik thuiszitten en ging ik aan de slag als gastouder. We hadden de hypotheek afgesloten op twee inkomens dus helemaal niets doen zat er niet in.

Het is financieel geen makkelijke periode geweest, we hebben geen vliegreizen kunnen maken maar waren blij met een paar dagen kamperen. We hadden een huis maar de meeste meubels hebben we gekregen of tweedehands gekocht. Toch zal je mij niet horen klagen. En de kinderen ook niet. Want ik was er wel voor ze. Als je dan hoort dat er moeders zijn die een paar weken na de bevalling weer aan het werk gaan en tussen de bedrijven door gaan kolven, ben ik maar wat blij dat ik die periode niet heb gemist. In de tussentijd heb ik wel mijn eigen onderneming opgezet, dus helemaal stilgezeten heb ik ook niet. Met als voordeel dat als straks aan het einde van dit jaar beide kinderen naar school gaan ik iets heb om helemaal voor te gaan.

Lees ook: Miskraam, curretage of missed abortion; van symptomen, en oorzaken en de kans op stolsels

Eind goed, al goed

En stiekem ben ik daar toch echt dankbaar voor, ik bepaal nu zelf mijn ‘regels en werktijden’. Heb geen baas om naar te luisteren en kan er zijn voor de kinderen als dat nodig is. Ik geniet hier ook veel meer van dan toen ik in loondienst was. Toch hoop ik ze ook het voorbeeld te laten zien dat ook vrouwen gewoon kunnen werken en iets bereiken. Dat je niet afhankelijk hoeft te zijn van een man. Maar dat, als je durft te dromen en je daar voor de volle 200% voor gaat, je je dromen kan waarmaken. En dat vind ik eigenlijk nog wel het allermooiste.

Wat vind jij? Eerst carrière of ben je ‘meteen’ gegaan voor de kinderen?

Linda

Publisher at Mamaliefde
Linda is oprichter van Mamaliefde.nl, getrouwd en moeder van een koningskoppel bestaande uit een self-proclaimed prinses en een nieuwsgierige zoon. Verslaafd aan chocola en sinds kort aan bloggen. Houdt van reizen, lekker eten en natuurlijk quality time doorbrengen met het gezin. Altijd in voor een spontane actie.
Volgende
Vorige

Comments ( 2 )

  • Toen mijn vriendin zwanger werd was ik natuurlijk heel blij voor haar, maar stiekem ook heel jaloers op haar omdat ze ‘haar leven op orde had’ en aan kinderen kon beginnen. Ons leven was toen nog steeds niet op orde (was 28). Maar uiteindelijk trokken we de conclusie dat we sowieso de mensen er niet naar zijn om hun leven op orde te hebben, dus toen zijn we ook maar aan een kind begonnen, haha. En inmiddels zijn we 35 en hebben we ons leven nog steeds niet op orde, maar wel heel veel van onze kleuter kunnen genieten 😉

  • Blijft altijd moeilijk vind ik. Zelf heb ik ervoor gekozen om 3 dagen te werken en de rest er voor mijn dochtertje te zijn. Maar zo makkelijk is dat natuurlijk niet voor iedereen!

Enroll Your Words

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

To Top