De onafhankelijke stadstaat Bremen heeft als Hanzestad sinds 1358 voorspoedige tijden meegemaakt. Van groot economisch belang waren vooral katoen, wijn, tabak en koffie. In de drukke haven vinden tegenwoordig vele auto’s hun weg naar afzetgebieden.

De goede tijden van toen zijn af te zien aan het fraaie, gerestaureerde oude stadshart. Pronkstukken zijn de kathedraal en het stadhuis. Aan de financiële middelen en het hobbyisme van koffiehandelaar Roselius heeft Bremen een bijzondere cultuurschat te danken: schitterende expressionistische panden en een bijzondere schilderijencollectie van Modersohn-Becker en haar tijdgenoten. Overigens was Roselius ook de ontwikkelaar van de cafeïnevrije koffie HAG.

Bremen is het eindpunt van de Sprookjesroute, die van Hanau noordwaarts kronkelt langs hoofdrolspelers en decors uit de verhalen van de gebroeders Grimm. De Bremer Stadsmuzikanten zijn, met de veel oudere Bremer Roland, een niet te missen symbool van de stad. Maar er is uiteraard meer te zien en te beleven. Ik was hier in juni 2018 een week en geef hierbij mijn tips voor de stad Bremen en de omgeving.

Unser Lieben Frauen Kirche

De bouw van deze kerk begon in 1229. Het interieur is uitermate sober, op de preekstoel uit 1709 na. Kenmerkend is het gewelf met de oorspronkelijke ronde bogen. De vier belangrijkste glas-in-loodramen uit de 20ste eeuw tonen Bijbelse taferelen. Vooral die bij het koor over Pinksteren is mooi. De sobere crypte onder de kerk is nog van de kerk die voor de huidige kerk op deze plaats stond en is daarmee het oudste gebouw in Bremen dat nog behouden is gebleven. Het dateert uit 1020. De kerk is, anders dan de Dom, een rustplek midden in stad.

Bremer Stadsmuzikanten

Deze moderne bronzen beeldengroep vind je tussen de Unser Lieben Frauen Kirche en het stadhuis. Een piramide wordt gevormd door een ezel, een hond, een kat en een haan uit het sprookje van de Gebroeders Grimm. Werkelijk iedereen wil hiermee op de foto, dus het kan even duren voor je jouw eigen foto/selfie kunt maken..

Rathaus

Alle straten van de Altstadt voeren naar het marktplein, het niet te missen hoofddoel van een bezoek aan Bremen. De gevel van het Rathaus, opgenomen op de UNESCO-werelderfgoedlijst, is een mooi voorbeeld van laatgotische baksteengotiek. Neem even de tijd, op een wat rustiger plekje op dit drukke plein, om dit prachtige gebouw te bekijken. Er zijn zeer uiteenlopende figuren te herkennen: Karel de Grote met de zeven keurvorsten sieren de friezen aan de marktkant, de acht beelden zijn profeten uit het oude testament. Aan de oostkant is de beschermheilige Petrus met Mozes en Salomon uitgebeeld. Lüder von Bentheim zorgde voor de weserrenaissance-ombouw die van 1595 tot 1618 werd opgericht.

Behalve de uitbundige versieringen werden elf arcaden aan het toen al 200 jaar oude pand toegevoegd; de fraai uitspringende middengevel heeft een Vlaams karakter. Ook het interieur is erg mooi. De Untere Rathaushalle is nog in vrij oorspronkelijke gotische staat en fungeert als expositieruimte. De Obere Rathaushalle is een lichte, zeer ruime ceremoniële hal. Messing kroonluchters en modelzeilschepen hangen aan het houten plafond en op een van de wandschilderingen staat het Salomonsoordeel, om eraan te herinneren dat niet alleen de raadsleden beslisten, maar ook het Oppergerecht. Er is een mooie wenteltrap te zien van bewerkt hout uit 1620. Zich beraden deed de raad in de Güldenkammer. Het is weelderig bekleed met goudleer en er is een deurklink in de vorm van een reiger.

De eigenaresse van mijn appartement vertelde me dat je rondleidingen kunt volgen in het rathaus. Voor mij kwam die tip helaas te laat, maar doe er je voordeel mee.

Tegenover het stadhuis is de Schütting, het gildehuis, met daarnaast het Kontorhaus, nu een winkelcentrum.

Bremer Roland

De ingang is aan de westkant van het Rathaus. Wie hier de trappen afdaalt wacht eveneens een rijke traditie. Sinds 1405 wordt hier wijn geschonken, tegenwoordig maar liefst 675 soorten, uitsluitend Duitse wijnen. Op het marktplein vind je ook Bremer Roland s een ridderfiguur met zwaard op het marktplein van de Duitse Hanzestad Bremen. Het beeld uit 1404 symboliseert de stedelijke vrijheid.