Attachment parrenting: Breastfeeding - mamaliefde

Natuurlijk Ouderschap: Borstvoeding

Borstvoeding; de tweede van de 7B’s van Natuurlijk Ouderschap volgens Sears. Bij voorkeur zo lang mogelijk rond de twee jaar, langer dus dan de vaak aangehouden zes maanden. Borstvoeding is meer dan alleen voeding. Het is een ideaal troostmiddel en kan op verzoek van het kind gegeven worden. Als je geen borstvoeding geeft, omdat dit niet mogelijk is om wat voor reden dan ook wordt er geadviseerd om flesvoeding op verzoek te geven en dit als ouders zoveel mogelijk zelf te doen. De borstvoeding is bij beide kinderen anders gelopen. Ze hebben beiden hun eigen verhaal. Ik wou hier al een tijdje iets over schrijven, maar kon de woorden niet vinden. Vandaag is dat anders.

Lees ook: Borstvoeding; moedermelk geven aan je baby. Alles van de eerste colostrum, tot aan aanmaak, problemen en lactatiekundige.

Het gaat niet vanzelf

Gelijk na de geboorte zijn beide kinderen aangelegd. Het was flink oefenen, vooral bij de eerste. De eerste nacht bracht ik door in het ziekenhuis. Met als gevolg, voor mijn gevoel, ieder uur een andere verpleegkundige die mij op een andere manier liet aanleggen. En de andere methode, van de vorige verpleegkundige, afkeurde. Lekker is dat. Gelukkig kon ik de volgende ochtend naar huis en had ik een kei van een kraamverzorgster die mij hielp, ook met het doorzetten toen ik het zelf al een beetje begon op te geven. Onze dochter ging namelijk richting de 10% gewichtsverlies. Met als gevolg dat er gekolfd moest worden, met lepeltjes ging het er toch in en kwam de borstvoeding nog binnen de kraamweek goed op gang. Wat was ik trots op mijn lekkende tepels 😉

Lees ook: Kraamzorg; alles wat je moet weten, taken kraamverzorgster & hoe kies je een kraambureau

Onze zoon is ook gelijk na de bevalling aangelegd. Dit ging echter iets minder vanzelf. Aangezien de kraamverzorgster van onze dochter alleen bij de bevalling kon assisteren, werd ik overgedragen aan een collega van haar. Ook bij zzp-kraamzorg kan dat gebeuren. Volgens haar ging alles goed, dus rommelden we twee dagen aan. Twee dagen waarin hij alleen maar bleef afvallen, en werd hij niet iedere dag gewogen. Volgens de verloskundige moest er snel verandering in komen en anders gestart met bijvoeding geven. De kolf die ik bij onze dochter in huis had gehaald deed het niet meer, ook niet, precies dezelfde, kolf die ik van mijn zusje mocht lenen. Gelukkig kreeg ik na die twee dagen, weer, een andere kraamverzorgster. Eentje die ook lactatiekundige is. Nadat baby boy weer gewogen was reed manlief gelijk naar haar huis om een degelijk kolfapparaat te halen en zo de borstvoeding goed op gang te brengen. Hierna ging het al snel beter, en een week later was hij weer op geboortegewicht.

Lees ook: Kolven op het werk; van tips en praktijkverhalen tot kolfrecht wetgeving overheid

Keerpunt

Attachment parrenting: borstvoeding- mamaliefde

Drie / vier maanden was er niets aan de hand, de borstvoeding bleef goed gaan. Ik legde een voorraadje gekolfde melk aan. Niet aan het handje. Daarna kwam er echter een keerpunt in de borstvoeding. Pas achteraf hoorde ik dat dit ‘normaal’ is bij vier maanden en het dan zaak is om te blijven doorzetten.

Bij onze dochter ging dat helaas niet zo vanzelfsprekend. Rond die tijd was de zwangerschapsverlof afgelopen en moest ik weer aan het werk. Dat betekend dus dat er gekolfd moet worden. Erg fijn als je werkgever dan niet over een afgezonderde ruimte beschikt en je dus veroordeeld bent tot het toilet. Ook waren niet alle collega’s even te spreken over de borstvoeding, je kon toch ook flesvoeding geven. En dat binnen een kinderdagverblijf? Hierdoor voelde ik me ook al snel bezwaard tot het afzonderen en bleef dit beperkt tot een, hooguit twee keer op een dag. Laat staan de 20% van de tijd waar je volgens de wetgeving recht op hebt. Al snel liep de borstvoeding dus terug en nadat ze was afgevallen, en na een tweede meetmoment twee weken later nog meer was afgevallen moest hier verandering in komen. Gezondheid gaat voor mij boven alles. Nadat het restant voorraad opgemaakt was schakelde we over op flesvoeding, in het begin nog met af en toe een borst. Maar dit werd al snel geweigerd.

Bij onze zoon werkte ik gelukkig thuis, dus kon ik hem borstvoeding geven, waar en wanneer ik maar wou. Vers uit de borst. Ook hij viel af rond de vier maanden. Ook hier weer een extra meetmoment na twee weken. Hij had vlak daarvoor, voor mijn gevoel, ook een groeispurtje gehad. Die twee weken heb ik alles op alles gezet, en hem maar zo vaak mogelijk aangelegd. Met resultaat. Het was niet veel verschil, maar voldoende om hiermee verder te gaan. Wel ben ik hierdoor eerder begonnen met het geven van vaste voeding. Zodat hij wel de nodige voedingsstoffen binnen krijgt. Aangezien mijn eigen kolfapparaat nauwelijks werkt, hebben we er voor gekozen om flesvoeding te geven als dat nodig is als ik er even niet ben.  Maar alleen als uiterste, bij voorkeur vooraf lekker uitgebreid drinken. Totdat ik halverwege vorige maand een weekend weg ging, voor het eerst langer dan een uurtje boodschappen doen zonder onze zoon… Daar had ik het best lastig mee.

Lees ook: Voedingshoudingen baby; flesvoeding en borstvoeding en liggend voeden

Zes maanden borstvoeding

Attachment parrenting: borstvoeding - mamaliefde

Mijn streven was om in eerste instantie vier maanden borstvoeding te geven, en daarna toch de zes maanden vol te maken. Borstvoeding is echter nog steeds de basis voor meneer. Ik merk echter dat hij nu minder vaak aan de borst komt, eigenlijk alleen als we met zijn tweetjes zijn. Hij is te snel afgeleid en wil het liefste rondom kijken. Ik hoop heel erg dat dit onderdeel van het sprongetje is dat hij aan het maken is en we verder kunnen gaan met de borstvoeding. Aan de andere kant hoor ik van andere, flesvoedende moeders, dat hun kinderen drie flesjes op een dag krijgen. Daar komt hij toch echt wel ruimschoots overheen. En sinds de bijvoeding wordt zijn gezicht ook steeds meer mollige baby achtig. Als ik buitenshuis ben kies ik er echter regelmatig voor om een flesje te geven. Als hij aan het einde van een dagje efteling, drie flesjes op heeft en nog dorst heeft is de borst echter altijd mogelijk.

De zes maanden, mijn streefperiode, hebben we  in ieder geval gehaald. Dat neemt niemand mij meer af. Ook heb ik er geen spijt van hoe het bij onze dochter is gelopen. Het is goed zo.

Linda

Publisher at Mamaliefde
Linda is oprichter van Mamaliefde.nl, getrouwd en moeder van een koningskoppel bestaande uit een self-proclaimed prinses en een nieuwsgierige zoon. Verslaafd aan chocola en sinds kort aan bloggen. Houdt van reizen, lekker eten en natuurlijk quality time doorbrengen met het gezin. Altijd in voor een spontane actie.
Summary
Review Date
Reviewed Item
Borstvoeding; het is niet altijd even makkelijk (ervaringsverhaal)
Author Rating
51star1star1star1star1star

Comments ( 21 )

  • Zo zie je maar weer dat goede hulp erg belangrijk is!

    • Absoluut, zonder had ik het bij allebei niet gered

  • Klinkt als een prettige borstvoedingservaring waar je toch hard voor moest werken, iets wat veel mensen niet weten in het begin. Ik herken je onzekerheid mbt het gewicht van je kinderen, bij ons was het gewicht van onze premature dochter van levensbelang en zijn we na ruim 14 weken overgeschakeld op bijvoeding, tot ruim 8 maanden heeft ze afgekolfde borstvoeding gekregen.

    • Knap hoor dat je het kolven zo lang hebt volgehouden. Borstvoeding geven is inderdaad heel hard werken in het begin.

  • Het is inderdaad niet altijd vanzelfsprekend. Ik heb er alles aan gedaan om de borstvoeding te laten slagen, maar zelfs na intensief kolven en blijven aanleggen kwam mijn productie niet op gang. Door de zware zwangerschap en bevalling wilde mijn lichaam niet meer…en wat voelde ik me daar schuldig over tegenover ons zoontje!!

    Gelukkig is hij helemaal gezond en dronk hij meteen goed uit de fles, de vader-zoon momentjes tijdens de flesvoeding maakte veel goed voor mij, toch ga ik het bij een volgende kindje weer proberen!

    • Jammer dat je je schuldig voelt. Flesvoeding kan ook heel mooi zijn, zo kan papa ook een bijdrage leveren! Mooi om het straks bij je volgende kindje weer te proberen.

  • Het gaat niet altijd vanzelf, dat blijkt uit jouw verhaal. Mijn oudste (dochter, inmiddels 14) is geboren na 27 weken zwangerschap, 1170 gram. Ik heb zelf ook een tijdje in het zkh gelegen. Meteen begonnen met afkolven en dat ging heel goed. Toen ik eenmaal thuis was en zij nog in het zkh blijven kolven en dat werd dan in het zkh door de verpleegkundigen aan haar gegeven met een pipetje of klein bekertje. Toen ze sterk genoeg was om aan de borst te gaan lukt dat vrijwel meteen. Je zag haar aankomen. Eenmaal thuis bleef het goed gaan en ook op het werk had ik een ruimte om te kolven. Ik heb dit een jaar volgehouden. Mijn dochter was toen 13 kilo en aan de zware kant haha.
    Mijn zoon is geboren met 34 weken en die kon gelijk aan de borst. Bij hem heb ik het 14 maanden gegeven. Ik vond dat altijd zo gezellig, zo een warm babietje lekker tegen me aan.

    • Knap hoor dat je het zo lang hebt volgehouden. Fijn dat je ook op het werk de gelegenheid kreeg om te kolven. Borstvoeding geven kan zeker heel gezellig zijn.

  • Precies! Neemt niemand je meer af. Ik had het geluk dat het allemaal vrij makkelijk ging en had een fijne kraamhulp die me de rugbyhouding leerde (vond ik veel minder pijnlijk), mr het is mr afwachten hoe het straks gaat.

    • De rugbyhouding heb ik bij onze dochter ook heel vaak toegepast, erg relaxed. Bij onze zoon vond ik toch de ‘klassieke’ madonnahouding prettiger. Succes alvast met de tweede. Knap hoor dat je het ook tijdens je zwangerschap vol houdt!

  • Nee borstvoediing is zeker niet vanzelfdprekkend. Zelf had ik net een blog erover online gezet.

    • Ik heb hem gelezen, knap hoor hoe je de knoop hebt doorgehakt. Jij hebt ook al een enorm avontuur beleefd met je zoon.

  • Wat goed om te lezen dat het wel helemaal lukt nu. Bij mijn zoon (de eerste) lukte het helemaal niet. Hij wilde het zelf niet. Maakte opzich weinig verschil, want wegens een probleem met zijn nieren (nu helemaal weg!), moest ik precies weten hoeveel hij dronk en dat kan alleen met de fles natuurlijk. Mijn dochter heeft 110 dagen borstvoeding gekregen. Zij kreeg met 104 dagen opeens twee tanden (en echt: BAM, tanden! Haha) en beet op mijn tepels. Bloeden, bloeden. Zelfs met een tepelhoedje beet ze alles kapot. Maar goed, mevrouw kreeg haar eerste fles, pakte de fles van me af en heeft sinds toen ook gewoon zelf de fles vastgehouden. Echt een tantetje, hoor.

    • Oeh, dat zijn geen fijne ervaringen. Als een baby niet wil zit er niets anders op. Gelukkig lost flesvoeding een hoop op. De tandjes bij onze zoon vallen gelukkig nog mee, dus nog maar weinig last van.

  • Ik ga zeker proberen bv aan mijn twee kleintjes te geven. Ik heb al een lactatiedeskundige op het oog, mocht het niet/moeilijk lukken. En dan nog is het natuurlijk niet vanzelfsprekend. Mooie blog

    • Knap hoor, een tweeling voeden lijkt me erg zwaar. Heel verstandig om alvast contact te zoeken met een lactatiekundige!

  • Ja, het wordt je niet altijd even makkelijk gemaakt door de omgeving, maar goed hoor hoe jij het allemaal doet.

    • Dank je. De omgeving kan inderdaad heel veel invloed hebben op het wel of niet slagen van de borstvoeding.

  • Hier ook een bv mama. Advies en ervaringen zijn erg belangrijk. En ook ik denk vooral, elke bv is mooi meegenomen. Hier ongeveer 6/7 voedingen waarvan ongeveer 2 kv voeding, rest borst.

    • Fijn, het hoeft niet altijd zwart / wit te zijn.

  • Pingback:“I support fed babies” | Alweer een nieuwe moeder blog

Enroll Your Words

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

To Top