Als ik heel eerlijk ben, vond ik de bevalling sowieso een groot mysterie. Zelfs de derde keer wist ik gewoon niet goed wanneer de bevalling nu precies begon. Tot het echt zover was natuurlijk. Maar ook de fase die daaraan vooraf ging, vond ik maar lastig. Met een week of 33 voelde ik me eigenlijk al best ellendig. Mijn bekken deed al zeer zodra ik omdraaide in bed, ik was tegen alle goede voornemens in toch weer te zwaar geworden en dan heb ik het nog niet gehad over alle keren dat ik ’s nachts mijn bed verliet om te gaan plassen. Nee, het derde trimester was niet per se mijn favoriet. Maar om de bevalling te laten beginnen en de weeën nu echt bewust te gaan opwekken? Dat heb ik nooit helemaal overwogen en wordt absoluut niet aangeraden als je nog geen 38 weken zwanger bent of zelfs als je overtijd bent. Al zijn er natuurlijk genoeg manieren om bijvoorbeeld weeën op te wekken, het breken van vliezen te stimuleren of zelfs ontsluiting bevorderen. Of ze ook echt werken is echter nooit wetenschappelijk vastgesteld, maar baadt het niet dan schaadt het ook niet. In je geboorteplan kan je vermelden welke methoden je graag zou willen proberen ook tijdens de bevalling om het proces te versnellen.

Lees ook: Voortekenen bevalling; signalen en symptomen begin start bevalling in aantocht herkennen 

Hoe kan je de bevalling en weeën opwekken?

Persoonlijk zou ik niet gaan rommelen voordat je de uitgerekende datum hebt bereikt. Of in elk geval die belangrijke grens van 37 weken. Je moet er toch niet aan denken dat je te vroeg bevalt en je daar enigszins schuldig over gaat voelen? Zelfs als het allemaal onterecht is. In dit soort situaties denk ik zelf altijd dat je beter de natuur zijn gang kan laten gaan. En als moeder zal je je waarschijnlijk nog vaak zat schuldig voelen. Laat het dan liever om heel andere dingen gaan dan de bevalling. Vanaf de uitgerekende datum heb je de volgende opties.

Lees ook: Uitgerekende datum berekenen  van de bevalling tijdens de zwangerschap op basis van je menstruatie cyclus

Strippen (medisch)

Voor je kunt gaan bevallen, moet je baarmoedermond weker worden. Normaliter gaat daar een proces van voorweeën aan vooraf. Dat kan best even duren: bij May had ik bijna vier dagen lang het dat het nu écht gebeurde, maar achteraf bleek dat alleen maar het voorwerk te zijn. Als dit hele proces bij jou uitblijft, kan de verloskundige ervoor kiezen te gaan strippen.

Je moet hiervoor wel enige ontsluiting hebben. Zodra de verloskundige je gaat strippen, brengt ze haar vingers bij jou naar binnen via de baarmoedermond en maakt heel voorzichtig een roterende beweging rond het hoofdje van de baby. Het doel is om vliezen los te laten komen van de baarmoedermond. Vaak begint het lichaam vervolgens prostaglandine aan te maken, wat de baarmoedermond weker maakt en de weeën opwekt. Dat kan trouwens nog best even duren, dus na het strippen kan je gewoon weer naar huis om verder af te wachten.

Het breken van de vliezen (medisch)

Dit kan zowel door je verloskundige of de gynaecoloog worden gedaan. Ze prikken een gaatje in de vliezen om de bevalling een handje te helpen. Het hoofdje van je baby drukt hierbij op de baarmoedermond, waardoor die een stukje opent en de weeën zouden moeten beginnen.

Lees ook: Gebroken vliezen; Hoe voelt dat, waaraan herkennen en wat te doen? Bijvoorbeeld bij bloed of bij voortijdig gebroken vliezen

Inleiden met prostaglandine (medisch)

Na 42 weken zwangerschap gaat de kwaliteit van je placenta achteruit, met alle gevolgen voor je baby. Daarom vinden artsen het doorgaans niet verantwoord vrouwen langer door te laten lopen. Ook kan een verloskundige om andere redenen besluiten je door te verwijzen naar de gynaecoloog voor een kunstmatige inleiding (denk aan groeiachterstand, medische complicaties of gebroken vliezen zonder enige vooruitgang). Omdat een natuurlijke bevalling doorgaans de voorkeur verdient boven medisch ingrijpen, proberen ze vaak de bevalling een handje te helpen. Met het eerdergenoemde prostaglandine dus, dat ontsluitingsweeën zou moeten opwekken. Dit hormoon brengen ze in het ziekenhuis in. Met behulp van gelei of tabletten proberen ze de baarmoedermond te laten rijpen.

Lees ook: Inleiding bevalling; Ervaringen met ballon, duur, risico’s en nadelen

Inleiden met oxytocine (medisch)

Tijdens mijn tweede bevalling daalde Rose niet in. Later bleek dat te komen doordat mijn blaas niet goed meer werkte. En dus ging ik aan een infuus met oxytocine. Van de drie bevallingen vond ik deze ervaring persoonlijk de heftigste. Niet alleen door de weeënstorm, ook ervaarde ik ze als pijnlijker, stond hij een paar uur op de hoogste stand en kon ik niet meer goed bijkomen. Maar goed, het werkte wel in mijn geval. Goed om te weten: je houdt het infuus in tot na de bevalling. Je kunt dus niet tussentijds gaan wandelen of makkelijk verzitten, je ligt en zit vooral op bed.