Februari 2011 ik zag twee streepjes op de zwangerschapstest. Jahoe! We zijn in verwachting. Dat was mijn eerste gedachte. En gedachte twee volgende niet veel later: Nee, help! Nu moet ik ook bevallen. Doodeng! Ik had natuurlijk voordat ik zwanger werd kunnen bedenken dat ik dan ook ooit een keer zou moeten bevallen. Het is het gevolg van een zwangerschap. Maar de angst die ik voelde, had ik denk ik nooit kunnen voelen als ik niet zwanger was geweest. Want nu was het voor het ‘echie’. Bang zijn voor een bevalling is niet erg. En je bent niet de enige.

Ervaringsverhalen over bevallingen

Tegenwoordig ontkom je niet aan de bevallingsverhalen van anderen als je zelf in verwachting bent. Je krijgt ze ongevraagd te horen. En ook op sociale media worden de verhalen veelvuldig gedeeld. Van de meest ontspannen bevallingen met kaarslicht en een warm bad tot de horrorbevallingen en alles daar tussenin. Toen ik zwanger was, las ik die verhalen maar al te graag. Het lezen van deze verhalen zorgt er wel voor dat je ook zult lezen over extreme bevallingen. Mogelijk komen deze complicaties helemaal niet voor tijdens de meeste bevallingen. Maar zullen ze wel door je hoofd spoken gedurende de zwangerschap.

Let op: wees kritisch naar de verhalen die je leest. Probeer vooraf een inschatting te maken in hoeverre dit verhaal jouw angst aan kan praten. Want niet alle verhalen bevorderen jouw aanloop naar de bevalling.

Als je met familie of vrienden bent dan zijn er ook altijd een paar vrouwen die jou graag over hun bevalling vertellen. Bedenk van tevoren goed of je dit wilt aanhoren. Kom anders voor jezelf op en vertel dat je het liever niet hoort.

Bespreek het met de verloskundige of gynaecoloog

Je ziet de verloskundige of gynaecoloog vaak genoeg tijdens de zwangerschap. Pak ook je moment om het over de bevalling te hebben. Vaak wordt dit ook besproken tegen het einde van de zwangerschap. Maar heb jij hier al eerder behoefte aan, neem dan gerust de ruimte om het bespreekbaar te maken. Bij een controle heb je niet altijd heel veel tijd, dus mogelijk moet je het een controle ervoor even aangeven, zodat ze een langere afspraak voor jou kan inplannen.

Partner

Bevallen doe je niet alleen. Hopelijk is jouw partner erbij of je moeder of een goede vriendin. Het kan jou helpen om met hen alvast je bevalling door te spreken. Of in ieder geval jouw angst kenbaar te maken. Ik zag zelf nogal op tegen het toucheren. Gelukkig had ik dit tijdig kenbaar gemaakt bij de verloskundige en stond het in mijn dossier. Maar mijn partner wist er ook van. Dat gaf mij een gerust gevoel. Stel dat ik in de bevalling op een punt kwam te staan dat ik er niet helemaal meer bij was door hormonen, weeënstorm etc., dan kon hij het voor mij verwoorden.

Het geboorteplan

Het schrijven van een geboorteplan gaf mij ook veel rust. Ik kon alles op papier zetten wat ik belangrijk vond tijdens mijn bevalling.

  • Uiteraard stond toucheren in mijn geboorteplan. Zo min mogelijk toucheren. En als dit gedaan werd, houd mij dan goed op de hoogte en vertel wat je doet.
  • Tijdens mijn eerste bevalling gebeurde er op het einde heel veel. Onze dochter was een sterrenkijker en op het laatst moest ze er snel uit omdat het niet zo goed meer met haar ging in mijn buik. De gynaecoloog kwam aangesneld en er stonden opeens een heleboel mensen om ons bed met allerlei toeters en bellen. Op dat moment voelde ik de controle over mijn bevalling wegglippen. Er werd niet meer met mij gecommuniceerd, omdat alles op alles werd gezet voor onze dochter. Best logisch, maar voor mij als vrouw ontzettend heftig. Dus heb ik op mijn volgende geboorteplannen voor kind #2 en kind #3 een kopje communicatie erop gezet 😊.
  • Schrijf je angsten op. Misschien zijn dat voor jou de weeën of het persmoment.
  • Weet dat er mogelijkheden zijn om jouw pijn te bestrijden tijdens het hele proces. Je hoeft je er niet voor te schamen als je kiest voor pijnbestrijding. Mogelijk geeft de gedachte jou al rust dat er pijnbestrijding is. Van paracetamol tot aan de ruggeprik en alles daar tussenin.
  • Waar wil je bevallen? Dit kan thuis zijn, maar ook in het kraamhotel. Maar denk ook aan bijvoorbeeld: op bed bevallen of in een bad.

Let op: als je in het ziekenhuis terecht komt terwijl je eigenlijk thuis wilde bevallen, dan komt dat meestal doordat er complicaties zijn. Bijvoorbeeld: de ontsluiting vordert niet of de baby heeft in het vruchtwater gepoept. Als je dan in het ziekenhuis komt, dan hebben de gynaecoloog en klinisch verloskundige geen tijd meer om vier pagina’s te lezen. Het advies is om het bij één A4-tje te houden.

Zwangerschapscursus

Wat mij ook heeft geholpen is een zwangerschapscursus te volgen. Ik heb bij de eerste zwangerschap de cursus: Samen bevallen gevolgd. Deze cursus volgende ik samen met mijn man. Hij was er alle lessen bij. We werden meegenomen door alle fasen van de bevalling. We kregen feitelijk te horen wat we allemaal moesten doorstaan. Alleen al het gegeven dat ik wist wat er zou gaan gebeuren, bracht mij rust. De cursusleidster gaf ook een aantal voorbeelden. Het voordeel hiervan is, is dat ze niet uitgebreid horrorbevallingverhalen ging vertellen. Daarnaast kon je te allen tijde vragen stellen. Heel fijn! Er zijn ook genoeg cursussen voor alleen de zwangere vrouw, als je liever alleen gaat. Vaak zit er dan wel één of twee lessen met partner bij. Hij of zij gaat er nooit helemaal aan ontkomen natuurlijk 😉.

Er is nog nooit een kind blijven zitten

Dat is een zin die me bij is gebleven. Een zin die ik gehoord heb, maar geen idee van wie. Het stelde me weer iets geruster. Sowieso komt jouw baby ter wereld en de mensen om je heen gaan hun uiterste best doen om jouw zo goed mogelijk te begeleiden. You can do it, girl!

Lees ook

Anita Schokker
Latest posts by Anita Schokker (see all)