Bedtijd: het ene kind vindt het heerlijk om te gaan slapen, maar waarschijnlijk is het avondritueel juist in veel meer huizen een minder leuke tijd. Kinderen, die nog helemaal niet willen gaan slapen, duizend keer hun bed uitkomen, niet alleen durven te slapen en de hele boel bij elkaar gillen…en zo kunnen we er nog wel een paar bedenken. Hoe kun je nu voorkomen dat het iedere avond opnieuw een ellende is om de kinderen naar bed te krijgen?

Neem de tijd

Rust is ook hier een toverwoord. Niks even gauw en overhaast, want de kinderen voelen de stress echt wel aan. En zullen hierdoor zelf juist ook gestrest raken. Zorg voor een rustig geheel en de kinderen zullen veel eerder zelf ook rustig zijn. Trek dus bewust de tijd er voor uit (en als het inderdaad deze rust is die de kinderen nodig hebben, dan kan het zomaar zijn dat je uiteindelijk juist tijd wint!).

Rituelen geven rust

Naast tijd, geven ook vaste rituelen een houvast aan kinderen. En daarmee dus ook een vorm van rust. Ze weten exact wat er gaat gebeuren en wat er van ze verwacht wordt. Zeker bij jonge kinderen kan dit positief uitpakken. Maar ook op oudere leeftijd zijn er veel kinderen die wel varen bij vaste rituelen. Volg een vast patroon, dus! En geef de kinderen de tijd om hun verhaal nog even kwijt te kunnen!

Hoe komen de kinderen tot rust?

Wat kun je doen om de overstap te maken van spelen en gek doen naar rust? Natuurlijk kun je dit op meerdere manieren doen. Denk maar aan zaken als:

  • In de avond geen beeldscherm meer (is voor iedereen verstandig).
  • Lees een boekje voor, voordat er naar bed gegaan wordt en/of op bed.
  • Even rustig kletsen over de dag kan ook alvast beneden gedaan worden.
  • Houden jullie van zingen? Zing rustig een paar liedjes met elkaar.
  • Luister naar rustgevende muziek terwijl je je kindje wiegt (als het om heel kleintjes gaat). Even lekker een knuffelkwartiertje, zeg maar.

Dezelfde tijd naar bed

In principe iedere avond om dezelfde tijd naar bed werkt echt veel beter dan de ene keer heel vroeg en de dag erna opeens heel laat. Ritme is ook zo’n toverwoord bij kinderen! Maar wees eerlijk: werkt het voor jouzelf ook niet zo?

Rustig blijven

Probeer te voorkomen dat je gaat mopperen, haasten en misschien wel schreeuwen. Een kind dat overstuur raakt, zal immers niet snel kunnen slapen. Op tijd met het bedritueel beginnen is daarmee een goed begin. Blijf kalm als dingen even anders gaan dan gepland. Rustig blijven zal juist verdere frustratie voorkomen. Met boos worden (wel heel menselijk natuurlijk…) bereik je niets en maak je het vaak alleen maar erger. Dat wil natuurlijk niet zeggen dat je kinderen dus maar aan kunnen modderen en doen wat ze willen. Maar je kunt ook op een rustige manier ingrijpen! Duidelijk zijn in wat je wilt en gewoon je grenzen aangeven hoeft niet gepaard te gaan met stemverheffingen…

Een veilig plekje

Een slaapkamer moet een plek voor je kind zijn waar hij zich veilig voelt. Nu kun je een heerlijk bedritueel hebben, maar als je kind vervolgens op zijn bed ligt en heel bang wordt, dan loopt het alsnog mis. Is je kindje bang? Probeer er rustig achter te komen waarom. Neem zijn angsten serieus. Wat niet wil zeggen dat je overal in mee moet gaan, maar laat hem wel voelen dat je hem serieus neemt.

Te vroeg naar bed

Tja, je kunt misschien vinden dat je kind naar bed moet, maar als je kind simpelweg nog geen slaap heeft kun je hem moeilijk dwingen om te slapen. Probeer zelf maar eens te gaan slapen als je helemaal niet moe bent! En dat je kind zich dan verveelt en dus vervelend gaat doen, zoals iedere tien minuten uit zijn bed komen, is eigenlijk wel te begrijpen.

Kijk eens goed naar je kind. Aan zijn gedrag kun je vaak wel zien of hij voldoende slaap krijgt of niet. Al met al komt het er vaak op neer dat je hem dan beter ietsje later naar bed kan brengen. Zo zal hij waarschijnlijk zelfs eerder slapen dan als hij te vroeg gaat en hierdoor overstuur wordt…omdat jij steeds boos wordt, bijvoorbeeld, of omdat hij zich zo stierlijk verveelt. Je kunt de volgende richtlijnen een beetje in je achterhoofd houden:

  • 3 – 5 jaar: 10 tot 13 uur slaap
  • 5 – 6 jaar: 10 tot 12 uur slaap
  • 7 – 10 jaar 9 tot 12 uur slaap

Overigens zijn er ook kinderen die juist heel veel slaap nodig hebben. Geef ze die kans dan ook. Want ook te moe zijn kan zorgen voor een vervelend bedritueel.

In gesprek gaan

Even met je kind kletsen is fijn en kan natuurlijk ontspannend werken. Is er echter iets echt aan de hand? Dan is het helemaal niet fijn om dit gesprek te voeren vlak voor het naar bed gaan. Je kind zal dan verre van rustig zijn. Probeer het praten dan ook op een ander tijdstip te doen, bijvoorbeeld als je kind uit school komt of meteen na het avondeten (als je kind ouder is en daarna voorlopig nog niet naar bed gaat).

Als slapen niet lukt

Nu heb je een rustig avondritueel en toch blijft je kind wakker liggen? Misschien heb je dan wel iets aan andere methoden. Hierbij kun je gewoon denken aan van alles wat ontspannend werkt. Zoals:

  • Massage
  • Kindermeditatie
  • Rustige muziek of white noise geluiden zoals deze hier op de achtergrond
  • Niet meer eten en drinken voor het slapen!
  • Misschien niet voor ieder kind belangrijk, maar probeer een half uurtje voor het slapen gaan niks meer aan eten of drinken (op water na dan) te geven aan je kind. Hierdoor kan het namelijk zo zijn dat je kind weer extra energie krijgt… met alle gevolgen van dien.
  • Glaasje water is prima, maar nog even lekker snacken: doe maar even niet!

Even melden

Zijn je kinderen druk in de weer en opeens haal jij ze uit het spel met de mededeling dat ze naar bed moeten? Dan is het natuurlijk te verwachten dat ze dat niet zullen pikken. Om nog maar te zwijgen over het feit dat ze nog te druk in hun hoofden zijn om te gaan slapen. Waarschuw in zo’n geval dus alvast dat ze bijvoorbeeld nog een kwartiertje of half uurtje mogen spelen en begin dan aan het hele ritueel. Daarbij dus ook het rustig worden.

Geef je kind een stem in het geheel

Blijft het een strijd? Soms kan het al helpen als je gewoon eens aan je kind zelf vraagt hoe het nu anders moet. Geef je kind zelf een stem in het geheel dus. Zeker iets oudere kinderen kunnen met ideeën komen die eigenlijk prima zijn. Omdat ze zelf mochten vertellen zullen ze ook sneller geneigd zijn om het gebeuren te omarmen (bedoel maar: zit je zo zelf ook niet in elkaar…?).

Maar daarnaast kunnen zij soms op ideeën komen, die je zelf nooit had bedacht. Of je komt er op deze manier achter dat er eigenlijk iets heel anders speelt waarom je kind dwars doet dan dat jij dacht! Samen aan een oplossing werken kan heel goed werken en geeft je kind ook het gevoel dat zijn mening ertoe doet. Goed voor zijn zelfvertrouwen!

Lees ook

Wil Cats
Volg me via: