Al is het al zo oud als dat er mensen bestaan, moeder zijn voelt voor iedereen toch weer als iets bijzonders. En met dit bijzondere bestaan als moeder leer je direct nog veel meer dan alleen maar voor een kindje zorgen. Het doet veel meer met jouw wereldbeeld én met jouw zelfbeeld. Hierbij mijn lijstje o.a. uit eigen ervaring, maar misschien heb jij er nog wel iets heel anders van geleerd?

Onvoorwaardelijke liefde

De meest voor de hand liggende, dus daar beginnen we maar mee. Wat je kind ook doet, hoe hij er ook uit mag zien en ga zo maar door: jij houdt van hem/haar! Onvoorwaardelijke liefde dus, waarin het vooral gaat om wat hij of zij nodig heeft! En dat je dan zomaar een heerlijke knuffel terugkrijgt is mooi meegenomen… Een liefde voor altijd en eeuwig, zonder twijfel!

Ikzelf kom niet als eerste

Was je ooit gewend om vooral naar je eigen behoeften te kijken, dit verandert al als je een partner krijgt. Opeens zul je rekening moeten houden met wat hij (of zij) wil. Maar het wordt nog vreselijk veel anders als je een kindje krijgt. Kun je bij je partner nog verwachten dat er rekening gehouden wordt met jouw noden, van een kindje kun je dat nog echt niet. Opeens draait alles om die kleine, omdat dat kleine hoopje mens volledig van jou afhankelijk is. Maar meestal ook omdat jouw moederlijke gevoelens helemaal niets anders willen dan met je baby bezig zijn. Met andere woorden: de behoeften van je kind zijn nu vooral je drijfveer!

Nadenken over de wereld om je heen

Je wilt het beste voor je kindje, dus wil je ook een veilige wereld voor je wurm. Dit kan heel praktisch gewoon thuis zijn. Zo kun je nu beslissen dat er niet meer in huis gerookt mag worden, bijvoorbeeld. Maar ook zaken zoals de oorlogen in de wereld en het milieu zijn dingen die je wakker kunnen houden. Dingen die je ooit zag als ‘ver van mijn bed’ kunnen nu opeens een bron van zorgen worden. Niet te veel doen natuurlijk, of je moet echt zelf er iets aan kunnen doen…

Geduld hebben

Tja, geduld hebben. Welke moeder kent het niet? Kindertjes die toch echt zelf willen lopen, hun eigen kleren willen aantrekken en jij hebt eigenlijk haast. Kindertjes die echt wel willen maar niet sneller kunnen en jij het eigenlijk nog altijd te langzaam vindt. Jawel, juffie ongeduld, die karaktertrek was je misschien nog nooit zo opgevallen. En dus wordt het nu tijd om er iets aan te doen!

Structuur in je leven brengen

Je kindje zal op bepaalde tijden moeten eten, moeten slapen en straks komen de schooltijden er ook nog bij. Daarnaast gedijen veel kinderen gewoon beter als ze weten hoe de dag zal verlopen. Structuur dus, dus weg ’s avonds pas om negen uur eten of lekker lang uitslapen…

Begrijpen dat moeders ook maar mensen zijn…

Was je ooit weleens boos op je moeder om dingen die ze deed? Als je zelf moeder bent ga je dat misschien wel meer snappen. Net als jij was ook jouw moeder maar een mens, en ieder mens maakt weleens fouten of heeft dingen simpelweg niet door. Of je komt erachter dat je kind jou verkeerd begrepen heeft en ja, dat kan ook de reden geweest zijn tussen jou en je moeder. Had jij het verkeerd begrepen en lag het helemaal niet aan haar!

Plannen

Ga je iets ondernemen? Dan zul je even goed moeten plannen hoe en wat er allemaal gebeuren moet om dit in je gezin goed voor elkaar te krijgen. Maar eigenlijk is iedere dag opnieuw een kwestie van plannen om alles goed in elkaar te laten passen.

Flexibel zijn

Nu kun je nog zo goed alles ingepland hebben, maar waar je geen rekening mee hebt gehouden is dat je kindje ziek kan worden. Of dat je kind opeens vrij heeft van school omdat zijn meester of juf ziek is (en vervanging is ook niet meer vanzelfsprekend…). Dan zul je dit moeten kunnen opvangen en niet in de stress moeten schieten.

Incasseren

Tja, en kindjes worden groot en krijgen een eigen willetje. Waar je bij peuters er nog om moet lachen, bij pubers kan het behoorlijk zeer doen als ze echt tegen je ingaan. Incasseren maar, je weet dat het een fase is en dat het erbij hoort. Dat het zijn of haar zoektocht naar zichzelf is en dat jij dat met liefde moet bijstaan…

Samenwerken

Samen met je partner zul je de opvoeding voor elkaar moeten zien te boksen. Heb je geen partner? Dan zul je toch ergens een samenwerking vandaan moeten zien te plukken. Al is het al alleen maar om zo af en toe een oppas te kunnen regelen. En jawel, ook met je kinderen zul je moeten samenwerken. Zeker als ze ouder worden!

Opnieuw leren

Gaan je kinderen naar school, dan leer je ongeveer zelf ook alle vaardigheden weer als je regelmatig gaat overhoren of als de kinderen vol trots hun werk laten zien. Zeker op de middelbare school kun je soms weer aardig opgefrist worden wat betreft je kennis van vreemde talen… (leve het woordjes leren).

Toegeven dat je ook niet alles weet

Het kan lastig zijn, maar het is wel zo eerlijk. Toegeven dat je geen antwoord hebt op de dingen die je kind vraagt. Dacht je dat je veel wist? Jammer joh, je kind kan echt met vragen komen waarbij je toch echt wel met je mond vol tanden staat.

Verzorgen

Misschien was je nooit een echt meisjes-meisje die altijd al haar poppen verzorgde. Nu zal je toch (met plezier) je kindje gaan verzorgen. En als het ziek is, ben je zo ongeveer een halve verpleegster… Je leert verschijnselen van ziektes te herkennen en ook waar je wel en waar je niet mee naar de dokter hoeft enz.

Moe zijn

Als laatste dan een heel flauwe. Maar je leert ook wat het is om moe te zijn. Zal daar het woord MOEder soms vandaan komen? Nee hoor, geintje. Maar zeker de eerste maanden kan het moederschap je behoorlijk uitputten. Door de aanslag op je lichaam met die veranderende hormonen na je bevalling, het herstel van je lichaam, alle emoties rondom je baby en het moeder zijn, de veranderingen in je dagelijkse leven en ten opzichte van je partner en (vooral?) die slapeloze nachten omdat je baby echt nog niet doorslaapt. Maar wees gerust, gelukkig gaat dit praktisch altijd wel weer over!

Wat heb jij geleerd van het moederschap?

Wil Cats
Volg me via: