Tegenwoordig doen ouders steeds vaker beroep op een opvoedkundige omdat ze ten einde raad zijn met brutale en opstandige kinderen. Is het voldoende als ouders hierbij geїnspireerd worden hun eigen koers te varen en hun gezond verstand te gebruiken bij het opvoeden van hun kinderen of komt daar wat meer bij kijken? Vaak beland je als ouder in een situatie en heb je echt geen idee wat er mis ging. Je dacht dat je kind iets heel leuk zou vinden, maar eindigde het in tranen en lijkt het als ouder ook onmogelijk om erachter te komen waarom dat zo is. Op jezelf vertrouwen en luisteren naar je instinct zou kunnen helpen. Hoe kunnen we als ouder op een positieve manier omgaan met brutaal en opstandig gedrag? Hieronder een aantal tips hiervoor.

Tips voor brutaal en opstandig gedrag

  • Blijf rustig en kalm. Probeer je stem niet te verheffen. Dit zal niet helpen en je zult er alleen meer gefrustreerd door raken. Het kan zijn dat het vaker op de dag gebeurt waardoor je behoefte hebt aan je energie. Hoe rustiger je blijft hoe minder energie je verbruikt.
  • Leef mee met je kind. Argumenten helpen niet om je kind zover te krijgen dat het ophoudt met huilen. Jonge kinderen snappen niet veel van argumenten, maar wel van dat je met ze meeleeft.
  • Geef je kind voldoende aandacht. Kinderen willen dat je van ze houdt, ze zoeken contact, ze willen vriendjes worden. Soms willen ze zo graag je aandacht hebben dat zelfs negatieve aandacht van jou welkom is dan helemaal geen aandacht.
  • Probeer de emoties en de omstandigheden te doorzien die je kind ertoe brachten zich op een manier te gedragen waar jij echt niet mee om kunt gaan. Zo kun je het beste je eigen emoties in de hand houden in het bijzijn van je kind..
  • Troost je kinderen voldoende. Je kinderen troosten en aanvaarden in welke fase ze zich bevinden duwt ze vermoedelijk gemakkelijker vooruit naar de volgende fase dan wanneer jij je geduld verliest.
  • Houd de uitdaging voor je kind niet te groot. Het kind raakt het meest gefrustreerd kort voordat het een nieuwe fase ingaat of een nieuw vermogen onder de knie krijgt. Je kunt de ongepaste uitbarsting van je kind opvatten als een mijlpaal in zijn ontwikkeling die nog net niet bereikt is.
  • Observeer je kind voldoende. Voor kinderen is het moeilijk om hun gevoelens te verwoorden wanneer ze van slag zijn en daarom moet jij als ouder goed observeren. Onthoud wanneer kinderen zich brutaal gedragen. Wat is de oorzaak voor zo’n reactie? Draagt jouw houding daarbij aan? Als je aardig blijft en niet streng gaat doen als ze het even niet weten, is dat bevorderlijk voor de samenwerking met je kind.
  • Accepteer gevoelens van je kind. Het is belangrijk dat we gevoelens van ons kind onder ogen zien en accepteren om hun gedrag beter te begrijpen. Dit is belangrijk voor onze geestelijke gezondheid en die van onze kind en om meer inzicht te krijgen waarom we ons zo gedragen.
  • Schrijf een brief vanuit het standpunt van je kind of baby. Het kan helpen om jezelf even halt te roepen en je voor te stellen hoe het voor je kind moet zijn. Je kunt hierbij bedenken wat zij zouden zeggen als ze hun gevoelens kunnen verwoorden en zouden weten wat zou helpen.
  • Wees attent! Wanneer een driftbui meer op een amateurtoneel lijkt, kun jij je kind duidelijk maken hoe zijn gedrag op jou overkomt. Spreek hardop uit wat zij je duidelijk proberen te maken.
  • Bied je kind hulp aan. Sommige kinderen hebben iets meer hulp nodig om te leren inzien wat ze voelen en hoe ze die gevoelens op een passende manier kunnen uiten of ombuigen.

Hoe streng moeten we zijn als ouder?

Je kunt op drie manieren gedrag van je kind aansturen:

Streng zijn

Voor veel ouders is dit de meest gewilde manier om je kind een beetje discipline bij te brengen, maar het helpt niet echt om een fijne relatie met je kind te hebben. Hierbij wordt de wil van volwassene opgelegd bij het kind en dat kan zorgen voor het afkappen van iedere communicatie onderling.

Geen grenzen

Hierbij maken ouders nooit aan hun kind duidelijk wat ze van hun kind verwachten of wat ze normaal vinden. Ouders stellen geen grenzen meestal omdat ze zich verzetten tegen de autoritaire opvoeding die ze van hun eigen ouders hebben gekregen. Als kinderen niet weten wat er van ze verwacht wordt kunnen ze zich onveilig voelen. Soms kan laksheid ook de beste oplossing zijn door er bijvoorbeeld voor te kiezen om grenzen te stellen pas wanneer je kind dat aankan. Je laat de verwachtingen los omdat je kind er nog niet klaar voor is.

Samenwerken

Je probeert hierbij samen met je kind in gezamenlijk overleg het probleem op te lossen. Je dient hier als raadgever waarbij je jezelf begrijpelijk moet maken door het probleem begrijpelijk te maken. Probeer de gevoelens van je kind te achterhalen en vertel dat je die gevoelens ook begrijpt.

Relatie met je kind

Waar het hierbij echt om gaat is dat ouder en kind beiden oog hebben voor elkaars gevoel en dus zorg dragen voor elkaars onderlinge relatie, compromissen leren sluiten en gezamenlijk een probleem leren aanpakken. Kinderen vinden het zelf ook niet leuk als ze erg gefrustreerd zijn of een woedeaanval hebben. Het overkomt ze omdat ze samen vallen met hun gevoelens, hun frustratie, hun woede en hun verdriet. Kinderen leren hun emoties in de hand houden wanneer ze met die gevoelens terechtkunnen bij iemand die ze begrijpt, die niet schreeuwt en kalm blijft en die hun gevoelens niet overdreven vindt. Het mooiste is als wij als ouder degene zijn waar ze terecht willen.

Wil je meer tips & tricks over kinderopvoeding. Neem een kijkje op mijn blog op de website van Sensa Zorg.

Tuba Gulbahce
Orthopedagoog voor Sensa Zorg