Oké, deze ingeving kreeg ik nadat ik maar liefst anderhalf uur in bed had gelegen. We hebben een paar wervelende dagen achter de rug die niet even gemakkelijk zijn geweest. Tijd dus om te ontspannen. De blogjes voor de volgende dag stonden al klaar. Tijd dus voor me-time. Even iets voor mezelf doen. Ik realiseerde me dat ik al een week, twee weken, geen Netflix meer had gekeken. Althans niet voor mezelf. Uit angst verslaafd te worden aan een nieuwe serie begon ik met een film. Niet bijster interessant, maar voor even nergens aan denken prima materiaal. Tenminste, dat was de bedoeling. Natuurlijk blijf je malen op zo’n moment. Tenminste ik wel. En voor de zoveelste keer bedacht ik me dat het moederschap niet makkelijk is. We kunnen misschien wel doen alsof, of we zouden het graag willen. Maar er zijn gewoon momenten bij dat het gewoon allemaal even niet loopt zoals je zou willen. Je het liefste terug in bed duikt nadat je bent opgestaan. Maar ja, de kinderen. Bij het moederschap horen ook bepaalde verantwoordelijkheden. Die je niet zomaar naast je neer legt.  Als je eenmaal kinderen hebt verandert er een boel, inclusief jezelf. Je kan het ontkennen, ontwijken, er voor vluchten maar iedere moeder zal het zich ooit realiseren. Hoe veel je er ook tegen vecht. 

Je accepteert dat je het nooit goed doet

Vergeet het maar, het maakt niet uit wat je ze aanbiedt. Het is nooit goed. Wil je buiten spelen, gaan ze naar binnen. Geef je ze patat, willen ze pannenkoeken. Laat je ze naar Sesamstraat kijken willen ze het zandkasteel. Ze willen niet in bad, maar al helemaal niet meer er uit. En dan zijn het nog peuters, stel je voor, over een jaar of tien, misschien vijftien als het rasechte pubers zijn. Of wacht, dat is misschien niet stoer genoeg. Dan ben jij altijd de ouder die het verpest, want de rest van de klas mag het wel…

Je zelfvertrouwen groeit

Je flikt het hem toch mooi maar even, met één, twee, drie of meer van die koters. Het maakt niet uit hoeveel het er zijn. Maar iedere ontwikkeling, ieder stapje maakt je apetrots. Nog voordat je baby zijn eerste boe of bah zegt staat je facebooktijdlijn al vol met die lieve foto’s van je kind die toch echt iedereen gezien moet hebben. Want het is wel mooi jouw kind die nu een handje uitsteekt dat in aanmerking komt voor de definitie van zwaaien. Die trots, dat doet een mens goed.

Je staat niet meer op nummer 1

In ieder geval niet overdag, vanaf het moment dat de kinderen wakker worden tot het einde van de dag als ze weer veilig onder de wol liggen. Misschien nog iets langer, tot ook al het speelgoed weer opgeruimd is en je op de bank kan neerploffen. Of je nu thuis bent of buitenshuis werkt, 1 telefoontje en alle plannen worden gewijzigd. Je kinderen gaan voor alles. Zelfs jezelf.

Je verandert niet alleen zelf, maar ook het huis

Het begint met de box, bij voorkeur met een lade waar al het speelgoed in past. Met een beetje geluk tot de eerste verjaardag. Dan gaan de sluizen open. Houten speelgoed, constructiespeelgoed, creatief speelgoed, felgekleurd speelgoed met zoveel mogelijk lampjes en geluidjes. Leuk voor de kinderen, zogenaamd. Vervolgens spelen ze er een week mee en belandt het in de speelgoedkist… Je eigen verzameling treintjes op zolder, die moet ook plaats maken voor het speelgoed waar niet meer mee gespeeld wordt, de wieg en bijbehorend beddengoed en alles wat je op een gegeven moment niet meer nodig hebt.

Je mag weer kind zijn

Dit zal niet alleen voor iedereen gelden, of dat denken we misschien. Maar stiekem is die kinderfilm die ze op de tv kijken toch wel erg leuk om vanuit een ooghoek mee te kijken. Of wordt het nieuwe speelgoed ’s avonds eerst even getest door papa en mama. Kleuren vinden we ook weer geweldig, natuurlijk wel met ons eigen kleurboek. Iedereen heeft zo wel zijn eigen zwakte om weer even kind te zijn. Iets te doen waar je normaal raar voor aangekeken zou worden.

Je normen en waarden veranderen

Dingen waarvan je dacht, dat zouden mijn kinderen nooit doen, verdwijnen als sneeuw voor de zon. Je normen en waarden veranderen. Een snottebellenneus afvegen zonder een zakdoek in de buurt. Geen probleem, een maandverband werkt ook. Vieze drollen door het doucheputje spoelen, je kijkt nergens meer van op. Het hoort allemaal bij het ouderschap, en als jij het niet doet, wie moet het dan doen?

Je wordt een leeuw

Het zijn JOUW kinderen, wee wie er ook maar met een vinger naar wijst. Hoe durven ze! Oké, je weet misschien zelf ook wel dat je kinderen niet de brave hendrikken van de klas zijn. Maar toch, het zijn jouw kinderen. Beschermen zal je ze. Zolang het maar kan. Onder moeders vleugels, oké, zo af en toe mogen ze er onder vandaan, het liefst voorzien van trackingsystemen zodat je altijd weet hoe of wat.

Je wordt een harde werker

Kinderen opvoeden doe je niet zomaar één, twee, drie. De kinderen willen aandacht, moeten ergens heen, willen schone kleren aan, er moet kleding gekocht worden, ze moeten gevoed worden. Zelfs de ergste baas lijkt soms in het niet te verdwijnen bij de eisen die de kinderen aan je stellen, of die je zelf aan jezelf stelt vanwege het moederschap. En iedere keer weet je toch net dat tandje harder te lopen.

Je leert los te laten

Het maakt niet uit, zelfs al was je de grootste controlfreak die er op aarde rondloopt. Je leert om los te laten. De kinderen hun eigen ruimte te geven, sterker nog, die eisen ze vanzelf wel op. Planningen maken; daar lach je om. Je kind heeft zijn eigen ritme en die is altijd anders dan dat jij op basis van eerdere resultaten hebt ingecalculeerd. Even rustig ademhalen en tot tien tellen, en nog een keer, en nog een keer. Het hoort er allemaal bij. Jij kan dit! Just, let it go….

Je hart wordt oneindig groot

Kalverliefde, een relatie en dan opeens die kinderen. Nu pas weet je wat liefhebben is. Het is gewoon echt waar, kinderen zijn het mooiste wat er op de wereld rondloopt. Zelfs als je ze in gedachten achter het behang plakt. Je accepteert het, trotseert het en laat het los. Want het zijn je kinderen. Kleine hulpeloze wezentjes die ieder in hun eigen tempo opbloeien met eigen unieke karaktertrekken. Waar je allemaal van leert houden. Want het is je kind. Dus voordat je naar bed gaat, nog even om dat hoekje kijken en genieten van die heerlijke blik als ze in diepe rust verzonken zijn. Niet denkend aan de dag van morgen.

En waar zijn jullie in veranderd sinds je moeder bent geworden?

Lees ook

Linda van Aken